Even na de finish van de puntenkoers was er twijfel bij de Nederlandse coaches: welke kleur medaille had Lianne van Loon gewonnen? En op welke plek eindigde Sofia Schilder? Het antwoord op beide vragen liet het volledige Nederlandse kamp opveren. De laatste afstand op het wegparcours werd afgesloten met twee medailles. “Tweede en derde. Echt bizar. Insane. Heel vet”, klinkt de eerste reactie van de zilveren Van Loon.
“Ik had niet verwacht dat ik op dit EK brons zou kunnen halen”, vertelt Schilder. “Gisteren reden we heel sterk op de afvalkoers (vierde en vijfde, red.), maar tijdens deze race dacht ik niet dat het podium haalbaar zou zijn voor mij. Heel lang bleef ik op twee punten steken. Ik probeerde wel een aanval te plaatsen, maar op dit rondje kwam ik niet weg. Dan is het lastig voor mij hoog te eindigen, want de meeste meiden kan ik er niet afsprinten.”
Waar Schilder vlak voor het eind twee puntjes had verzameld, stond Van Loon er beter voor met zeven. Bij de 26-jarige Goudse ging wel langzaam het kaarsje uit. Opnieuw punten sprokkelen zat er niet meer in, dus moest ze zien te achterhalen voor welke concurrenten ze moest oppassen in de laatste ronden voor de strijd om zilver. “Ik wist mijn eigen puntenaantal, maar niet hoeveel de rest had. De laatste ronden heb ik op het grote scherm langs de kant gekeken om daarachter te komen. Elke ronde kon ik een beetje meer ontcijferen, want ik had natuurlijk maar kort de tijd om te lezen. Steeds zag ik mezelf op de tweede plaats staan. Ik was verbaasd dat ik met mijn zeven punten die plek zolang vasthield.”
Ondertussen begaf Schilder zich naar de kop van de wedstrijd, zodat zij haar puntentotaal kon opschroeven. “Natuurlijk voor mijn eigen positie, maar de punten die ik pakte gingen niet naar de concurrenten van Lianne.” Bij het luiden van de bel kreeg Schilder te horen dat ze de eindsprint moest winnen om op het podium te eindigen. Maar de Franse Marine Ferrie Lefeuvre was haar te snel af en pakte met groot machtsverstoon het goud op de puntenkoers. “Met mijn tweede plaats in de sprint zou ik net tekortkomen. Shit, dacht ik. Pas toen de speaker de definitieve uitslag omriep, hoorde ik dat ik toch brons gewonnen had.”
Dan te bedenken dat het lange tijd niet zeker was dat Schilder, bij de Junioren A in 2024 goed voor drie Europese titels, mee zou gaan naar het EK. Haar coach Jillert Anema van Albert Heijn Zaanlander vond dat het geen optimale voorbereiding op het schaatsseizoen zou zijn, maar liet de keuze aan zijn pupil. De pure skeelerliefhebber in Schilder kon deze kans niet laten schieten en vloog daarom woensdag naar Italië. “Ook zonder medaille was het een goede keuze om mee te doen aan dit EK, want ik vind dit heel leuk. Maar nu ben ik blij dat ik ook nog met een plak naar huis ga.”
Voor Van Loon was het al de derde medaille van de week. Op de baan won ze brons op de puntenkoers en zilver met de relay. “Qua aantal medailles is dit mijn succesvolste EK, heel vet om er drie te winnen. Samen met het WK is dit het belangrijkste toernooi van het jaar, hier heb ik naartoe gepiekt. De vorm is goed en de ervaring begint langzamerhand ook in mijn voordeel te werken. Anderzijds merk ik dat er door de andere landen meer op mij gelet wordt, maar dat maakt me zelfverzekerder.”
Zondagochtend is er wederom kans op eremetaal, als Van Loon haar Europese titel verdedigt op de marathon. Wat wordt de tactiek? Schilder: “Sprinten voor Lianne. Met een stuk of tien Fransen aan de start komen we waarschijnlijk niet weg, dus alle ballen op Lianne!”
En hoe zat het met die bijzondere bronzen medaille van Floris-Jacob Toutenhoofd? De Nederlandse junior B leek met een vierde plaats in de halve finales van de one lap uitgeschakeld, maar mocht na een diskwalificatie van twee concurrenten toch door naar de eindstrijd. Daar finishte hij knap als derde, waardoor hij zijn debuut op het EK Inlineskaten afsloot met brons. Zondag volgt zijn reactie.
