Teun de Wit: “Deze finale, het was een groep met allemaal losgeslagen…”
Christian Haasjes: “… stieren. Bij elke aflossing zaten er twaalf stieren op tien vierkante meter.”
Teun: “Onderweg zag ik er eentje het middenterrein op schieten, eentje viel bijna voorover en eentje raakte de boarding. Elke keer vroeg ik me weer af wat er stond te gebeuren.”
Christian: “Steeds als ik de bocht voor de aflossing inging, vroeg ik me af wat ons te wachten stond.”
Teun: “Het was hopen dat het goed zou gaan.”
Christian: “En dat ging het.”
Na bijna de hele rit in de achterste gelederen te hebben gereden, mocht TeamNL in het slot van de wedstrijd even hopen op een medaille.
Teun: “Ik naderde de Tsjechen en Belgen in de voorlaatste ronde en dacht: zal ik nu de actie maken of Christian vol duwen? Ik zag Christian aan de binnenkant rijden en besloot hem een enorme zet te geven, zodat hij een paar man voorbij kon steken.”
Christian: “Ik had een seintje van Valentina gekregen dat ik aan de binnenkant moest zitten. Daar vertrouwde ik volledig op. Toen Teun mij duwde, dacht ik: Wow, ik ga hééééél hard die bocht in nu. We lagen zelfs even op plek twee. Maar de anderen hadden vanuit de buitenbocht meer snelheid en haalden me in…”
Teun: “Je nam het op tegen Bart Swings, die hier alleen maar goud wint.”
Christian: “Ja, ik had eventjes Swings en Metodej Jilek ingehaald.”
Teun: “Twee olympisch kampioenen.”
Christian: “Bizar. We hebben het geprobeerd vandaag en ballen getoond. Ik heb zo hard mogelijk geskeelerd, alles gegeven en kon niet harder.”
Teun: “We hebben er het maximale uitgehaald. We hadden het moeten hebben van de foutjes van andere landen, maar bizar genoeg is alles goed gegaan.”
Teun: “We hebben genoten toch?”
Christian: “Ja, dit is waar je voor traint.”
Teun: “Ook omdat we met z’n drieën zulke goede vrienden zijn.”
Christian: “Ik heb zelfs een weekend bij Teun geslapen om met dit team te kunnen trainen. We hebben anderhalf uur alleen maar dit onderdeel geoefend. Het was daarom al een opluchting dat we de finale gehaald hadden. En dan deden we ook nog echt mee.”
Teun: “Daar mogen we trots op zijn. Ik heb er echt van genoten. Bij het inrijden had ik al een lach op mijn gezicht.”
Christian: “Ja, ik had toen al kippenvel. Nu gaat het gebeuren, dacht ik.”
Teun: “Vervolgens was er zoveel kabaal langs de baan, dat ik verder niks meer heb meegekregen.”
Christian: “Ik heb in een waas geleefd.”
Teun: “De relay is het mooiste onderdeel…”
Christian: “… en het spannendste.”
Benieuwd hoe de derde man, Junior de Blois, de relay beleefd heeft? Houd dan vrijdag onze socials in de gaten, want wij hebben hem de hele dag met camera gevolgd.
