Begin juli kwam het als een grote verrassing: synchroonschaatsen wordt in 2030 olympisch. Niet het bekende format met twaalf à zestien rijders, maar een nieuwe discipline met negen. De interesse van het olympisch comité was bekend en er was een demonstratie van Synchro9 tijdens het WK, maar de kunstschaatswereld verwachtte dat pas in 2034 de eerste olympische medailles zouden worden vergeven.
Ook Feline van Kempen was verbaasd. De coach van Team Ice United, het team dat de afgelopen vijf jaar Nederland internationaal vertegenwoordigd heeft, vertelt: “Het is allemaal heel snel gegaan. Oktober vorig jaar is de discipline geïntroduceerd en in april kwamen er wat geruchten tijdens het WK, maar het leek allemaal nog ver weg. Vervolgens ging het hard en werd de discipline olympisch, zonder dat er nog een wedstrijd gereden was.” Van Kempen had op dat moment al 22 rijders geselecteerd voor komende winter en de küren in elkaar gezet. Moest ze halsoverkop overstappen naar de nieuwe discipline en een deel van het team teleurstellen of vasthouden aan het huidige plan?
Ze koos voor zekerheid. “Het format is nog steeds erg onduidelijk, iedereen is het zoekende. Teams nemen in rap tempo beslissingen, terwijl zelfs de juryleden nog niet alles weten. Die hebben nu de ene na de andere seminar om zich voor te bereiden. Wat het synchroonschaatsen zo mooi maakt blijft, maar bepaalde elementen zullen volledig vervallen omdat minder rijders meedoen.”
“Daarom hebben wij als klein synchroonschaatsland ervoor gekozen om eerst zoveel mogelijk rijders op te leiden, zodat we straks een grote groep hebben om uit te kiezen”, legt Van Kempen uit. “Als je nu te veel snijdt in de selectie, kan dat funest zijn. 2030 is nog ver weg, rijders kunnen geblesseerd raken of afhaken. Voor volgend jaar houden we de optie open om wel over te gaan naar Synchro9. We zullen er in ieder geval alles aan doen om een van de negen startbewijzen voor de Spelen te bemachtigen.”
Van Kempen heeft haar team gevraagd de kwestie te parkeren en zich te focussen op de programma’s van komende winter. “Ik merkte dat het heel erg speelde, omdat de schaatsers gingen nadenken over wat het zou betekenen voor hun eigen plek.” Extra lastig is dat Ice United voor een deel uit buitenlandse rijders bestaat, die op de Spelen niet voor Nederland uit kunnen komen. “Ze zijn geëmigreerd naar Nederland om voor ons te kunnen schaatsen of verblijven hier meerdere jaren voor de sport. Als we volledig omschakelen naar Synchro9, is die ruimte er niet meer.”
Vanaf de zijlijn probeert Van Kempen alle ontwikkelingen van het nieuwe onderdeel te volgen. Zo deden er onlangs vijf ervaren junioren mee aan het Synchro9-kamp, georganiseerd door de ISU om ervaring op te doen. Eerste indruk: meer acrobatiek, vrijheid en creativiteit en iets minder techniek. “Die aspecten kunnen weer van invloed zijn op de keuze van rijders. We blijven erbovenop zitten, want gedurende het seizoen zal steeds duidelijker worden wat de invulling gaat zijn. Eerst afwachten wat de competitie brengt en hoe de teams presteren.”
Hoewel Team Ice United dus niet meedoet aan de competitie, speelt er van alles op de achtergrond. “We hebben nu de tijd om een heel concreet plan te maken. Regelmatig hebben we meetings met de coaches om te kijken hoe we het nieuwe format willen invullen. Wil je snijden in de huidige selectie of blijven we zowel actief in de huidige klasse als in Synchro9? Het is een ingewikkelde puzzel, maar de passie en wil is er zeker.”
