Nadat ze die boodschap onderweg had doorgekregen wilde de Friezin, die tot voor kort nog in Hallum woonde, graag nog een keer solo over de meet komen om recordhouder te worden. Voor de 27-jarige rijdster was het een mooi doel, zeker nu in het na-olympisch seizoen de enorme druk van het afgelopen jaar weggevallen is. “Het ging vorig jaar alleen maar om de Spelen, Spelen, Spelen en daarna kom je ineens tot rust. Na een vakantie en rustperiode mocht van mij het normale leven wel weer beginnen, dus ik ben nu vooral blij dat we weer aan het trainen zijn. We zijn weer lekker bezig en pakken het normale ritme weer op.”
Dat normale ritme omvat de laatste jaren steevast een overwinning bij het ONK. Al vroeg in de wedstrijd plaatste ze samen met haar ploeggenote Sofia Schilder een versnelling, waarmee ze een mooi gat wist te slaan met het peloton. Op het lastige parcours, een afwisseling van lange rechte stukken op ruw asfalt door de open velden en bochtige technische stukken over klinkers door de dorpen, sloegen de twee al gauw een gat.
“Op dat eerste stuk door Hallum over de klinkers wist ik niet zo goed wat me overkwam”, sprak Veerle van Koppen dan ook na de wedstrijd. De 22-jarige kopvrouw van Puur ICT-BTZ houdt normaal gesproken wel van een zware koers, maar heeft op de wieltjes nog niet heel veel ervaring. “Holy sh*t, wat is dit, dacht ik. Ik schrok er een beetje van, ook omdat ze daar gelijk hard doortrokken. Daarna ben ik een tijdje met een Française opgereden, maar haar kon ik daarna nog lossen.”
Sterker nog, ze kon het gat naar de twee ontsnapte vrouwen zelfs nog dichten, waarna ze de laatste ronden met zijn drieën aanvingen. De onderlinge verhoudingen waren echter wel duidelijk. Waar Schilder en Groenewoud eerder de taken verdeelden was het nu Schilder die het grootste deel van het kopwerk voor haar rekening nam, terwijl Groenewoud en Van Koppen zich spaarden. Met Hallum weer in zicht wist Groenewoud te ontsnappen, in de sprint om de tweede plaats was Schilder duidelijk de betere.
Alle drie de vrouwen toonden zich na afloop tevreden. Schilder kon leven met haar tweede plaats, Van Koppen kon goed leven met brons. “Het gaat best wel lekker deze zomer. Vorig jaar heb ik ook wel wat wedstrijden gereden, maar nog nooit hier in Hallum. De lengte zou me wel moeten liggen en ik was daarom ook wel benieuwd hoe het zou gaan. Met deze uitslag ben ik zeker tevreden.”
Uiteraard was ook Groenewoud blij met alweer haar vijfde zege in haar vroegere thuisplaats. “Overal waar ik langskwam, hoorde ik mijn naam. Bij de start zag ik mijn familie en mijn broer en neefje stonden verderop op de hoek van de straat. Heel mooi dat ze er allemaal bij waren. Dat gaf echt een extra kick.”
Wat haar ook positief stemde, was het 20-koppige peloton dat aan de start stond. Het oproepje dat ze afgelopen week deed aan de vrouwen om zich vooral in te schrijven, was niet aan dovemansoren gericht. Toch was er niemand die het haar echt lastig kon maken, waarmee ze toonde dat ze in het nieuwe seizoen gewoon verder wil gaan waar ze vorig jaar gebleven is. “Op het ijs wil ik de marathons ook weer meer gaan oppakken”, kondigde ze alvast aan. “Dit vind ik gewoon het leukste, dus die combinatie wil ik zeker weer gaan doen. Doorgaan met waar ik mee bezig was, voor de olympische hectiek van vorig seizoen.”
