Die beslissing kwam verleden week minder als een surprise dan de aankondiging na het Koreaanse een-tweetje van Gilli Kim en Choi die het olympisch goud en zilver op de 1500 meter veroverden op 20 februari van dit jaar. De huldiging was nauwelijks achter de rug, of Choi had de monden bij haar ploeggenoten van verbazing zien openvallen toen ze vertelde dat het hoofdstuk shorttrack op topniveau uit was. ‘Ik weet niet hoe vaak ik heb moeten huilen in de voorbije periode, wanneer ik nadacht over mijn afscheid. Mijn knieën en enkels verkeren al langer niet meer in goede conditie en ik voel me mentaal uitgeput. Eerlijk gezegd denk ik dat er niets meer voor me te bereiken valt’, was de boodschap die ze overbracht in de kleedkamer. Het werd daarna heel stil.
En logisch. Als een van de grootste kampioenen van deze spektakelsport besluit dat het genoeg is geweest, ben je even uitgepraat. Vooral wanneer geen mens dat afzwaaien heeft zien aankomen. Choi – in september wordt ze pas 28 – had nooit een toespeling gemaakt op een naderend vaarwel; daarbij komt dat deze vrouw zich op elk internationaal toneel moeiteloos staande hield, welk nieuw talent haar gezicht ook aan het venster drukte. Zodra Choi meereed, gleden de prijzen en podiumplaatsen haar kant op.
Want zij is, al dan niet, toevallig geboren om te shorttracken. Ze was zes jaar, moet amper hebben kunnen lezen, maar zag wel de flyer in een krant die de lezer uitnodigde te komen schaatsen op de ijsbaan van de universiteit bij haar in de buurt. Zo is het begonnen met de liefde voor shorttrack. Choi bleek een natuurtalent op het kleine baantje, zo vertelde ze eerder dit jaar in een uitgebreide onlinereportage van het sportmerk Nike. De combinatie van het bestand kunnen zijn tegen de fysieke uitdagingen van deze schaatsdiscipline, onder alle omstandigheden kalm kunnen blijven en veerkracht tonen heeft haar tot de meest gedecoreerde Koreaanse sporter op de Olympische Spelen gemaakt.
‘Steeds weer vooruitgaan is wat er echt toe doet in deze sport’, zo lichtte Minjeong toe. ‘Shorttrack is ongelooflijk veeleisend. De atleten nemen deel aan wedstrijden over verschillende afstanden, zowel individueel als in estafettes. De races zijn zo dynamisch dat je snel moet kunnen herstellen om je voor te bereiden op de volgende ronde of race. Mentale veerkracht is cruciaal. In shorttrack gaat alles snel, dus je kunt het je niet veroorloven om lang stil te staan bij één enkele fout of mislukking.
‘In de wintersport is het van cruciaal belang om toegang te hebben tot de juiste omgeving. Mijn geboorteplaats is Seoul, de hoofdstad van Zuid-Korea. Ik ben geboren in het hart van de stad. Opgroeien in de buurt van zulke goed ontwikkelde schaatsbanen maakte het voor mij vanzelfsprekend om te beginnen met shorttrack en er uiteindelijk een professionele carrière van te maken. Ik ben in mijn leven steeds opnieuw verliefd geworden op schaatsen. Ik schaats al meer dan twintig jaar en wat me tot op de dag van vandaag heeft geleid, is dat moment waarop ik op 6-jarige leeftijd voor het eerst het ijs op stapte."
Choi schaatste bij wijze van spreken sindsdien over een door haar zelf met goud geplaveid pad. Op haar zestiende greep ze de eerste wereldtitels, als junior in het Turkse Erzurum (1000 meter en de vrouwenrelay). Er zouden er nog negentien bij de senioren volgen. Ze won ook hoofdprijzen op het Vier Continenten kampioenschap (zeven keer goud), de Aziatische Spelen (vijf goud) en verschillende Universiades (vier goud). En in het huidige vrouwenpeloton kan niemand tippen aan haar aantal zeges in de World Cup en tegenwoordig de World Tour: 28.
Het lijdt geen twijfel dat deze erelijst verder wordt uitgebouwd. Waar de gehele shorttrackscene de maand april en een deel van mei gebruikt voor vakantie en om verlost te worden van de vermoeidheid, alle pijntjes of blessures en mentale uitputting die een seizoen met zich meebrengt, trekken de Koreanen altijd nog even door. Raar of niet, maar dan staan de trials op het programma: de selectiewedstrijden die uitwijzen welke mannen en vrouwen met de nationale ploeg in de World Tour en het WK van komende winter mogen opdraven. Een strijd op leven en dood, kun je zeggen.
Wie is daar een week terug als beste uit tevoorschijn gekomen? Inderdaad, Minjeong Choi. “Ik was weer fris na de vermoeiende Winterspelen. In de trainingen ging het lekker, daarnaast had ik veel profijt van mijn vriend die al heel lang mijn materiaal onderhoudt. Dat zorgde ervoor dat ik relaxt heb kunnen rijden en ook andere tactieken op het ijs heb kunnen uitproberen”, luidde de verklaring voor de dominantie, ondanks hevige pijn in de knieën.
Tijdens de tweedaagse in de Mokdong Arena van Seoul zegevierde ze op alle individuele nummers. Shim-Suk hee werd tweede en zal haar vergezellen in de World Tour, net als Gilli Kim die dankzij twee wereldtitels al verzekerd was van een plek. Het trio is tevens startgerechtigd op alle nummers. Stiekem kijkt ze liever al uit naar het toetje van komend seizoen: het WK op haar thuisbaan. “Dan wil ik een grote show opvoeren voor alle fans in mijn laatste internationale optreden. Nu is het tijd om te herstellen van mijn blessure en me voor te bereiden op het nieuwe seizoen.”
