Teleurgesteld en gefrustreerd kwam Van Loon over de finish. Ze had, net zoals de gehele week, mee willen doen om een podiumplaats, maar bleef ver verwijderd van eremetaal. “In eerste instantie zat ik goed achter de Franse sprinttrein, maar ik raakte ingesloten en kon geen kant meer op. Met een kamikazeactie probeerde ik nog binnendoor te komen. Daar was te weinig ruimte.”
‘Te weinig ruimte’, dat vatte de gehele sprint samen. De Nederlandse vrouwen hadden onderweg geprobeerd een aanval te plaatsen, maar kwamen niet weg. Continu werd de aanval gesmoord door Frankrijk, Italië of Spanje. Daardoor raasden een vrouw of veertig, vijftig op de sprint af en ontstond er chaos.
België profiteerde en werd eerste (Fran Vanhoutte) én derde (Lyssa Vansteenkiste). Omdat de Colombiaanse Keily Daniela Delgado – vreemd genoeg mocht zij zich ook inschrijven voor het EK – geen medaille kreeg, was er voor het Belgische duo goud en zilver . Aura Quintana ontving het brons. Een knappe prestatie, omdat ze tijdens het baantoernooi hard gevallen was. Met alleen hechtingen in haar kin kwam ze goed weg en kon ze zelfs haar EK afmaken.
Swings ook oppermachtig op marathon
De tel is nauwelijks meer bij te houden, maar door zijn winst op de marathon heeft Bart Swings 41 Europese skeelertitels in zijn bezit. Deze week veroverde hij elke wedstrijddag een gouden medaille. Beide punten- en afvalkoers schreef hij op zijn naam, de 1000 meter en de afsluitende marathon. Opvallend genoeg waren er maandag nog twijfels over zijn vorm.
“Omdat ik vorig jaar het EK gemist had wegens knieproblemen, had ik er dit keer echt naar uitgekeken", vertelt Swings. "De Spelen waren voor mij uitgedraaid op een grote teleurstelling. Een jaar lang had ik alles op alles gezet om van mijn knieblessure af te komen. Dat lukte, maar vervolgens kwam ik niet in de buurt van de prijzen op de mass start. Ik had even nodig om die kater weg te spoelen. Het eerste wat ik deed na terugkomst uit Milaan was mijn skeelers aantrekken, de schaatsen heb ik even links laten liggen.”
Swings geniet ervan dat hij weer terug is in zijn inlinewereld. “Hier ben ik opgegroeid, dit is mijn passie en mijn eerste liefde.” Het doet hem pijn in het hart om te vertellen dat hij half oktober waarschijnlijk niet afreist naar het WK in Paraguay. “Heel jammer, zeker in deze vorm. Ik word er niet jonger op, dus moet verstandige keuzes maken. Na jaren van pijn op het ijs, ben ik eindelijk weer gezond. Dan is het niet slim om in oktober nog een week te skeeleren. Bovendien maak ik de overstap van skeeleren naar schaatsen niet zo vlot.” Andersom gaat het een stuk beter, want vorige week reed de Belg nog in Inzell met zijn Nederlandse schaatsteam X2O Badkamers.
