Joy Beune & Elisa Dul: nog altijd aan elkaar gewaagd

Om de dynamiek tussen de twee te ontdekken, eerst een korte vragenronde.

Wie kan het slechtst tegen haar verlies?
Joy Beune: “Beiden kunnen we niet tegen ons verlies. Ik laat me wel iets meer kennen...”
Elisa Dul: “Ja, jij bent meer uitgesproken daarin.”
Beune: “Ha, ja, ik kan zeker van me laten horen. Jij zit meer van binnen te balen, bent iets introverter.”
Dul: “Ik ben meer op mezelf en doe mijn kiezen op elkaar.”
Beune: “Het is best moeilijk om teamgenoten nog te porren voor een spelletje. Sommigen vinden het niet meer leuk om met mij een spelletje te doen.”

Wat doen jullie het liefst tussen trainingen door?
Beune: “Prime uv!”
Dul: “Zeker!”
Beune legt uit: “Als de uv het hoogst is, lekker in de zon liggen, chillen en genieten van het zonnetje. Wel insmeren natuurlijk!”
Dul: “En af en toe zie ik jou een taartje bakken tussen de trainingen door.”
Beune: “Ja, dat vind ik echt leuk om te doen, maar jij bakt ook graag.”
Dul: “We hebben het alleen nog nooit samen gedaan.”
Beune: “Zouden we een keer moeten doen, elkaars recepten uitwisselen.”
Dul: “Dat is een goede, want jij hebt een lekker recept voor cheesecake.”

Wie is het best op de fiets?
Beune: “We zijn aan elkaar gewaagd.”
Dul: “Ook met duurritjes op kamp. Fijn dat we dan samen kunnen optrekken. Niet dat de een relaxed trapt en de ander aan het zuurstof moet. Nou, ja, ik een keertje. Hahaha.”
Beune: “Ja, zo’n training zit er altijd tussen. Maar het was die dag ook ontzettend heet. Op een gegeven moment was het bij jou daarom wel klaar. Ik had nog ergens een tweede leven gevonden.”

Wat is jullie guilty pleasure?
Beune: “Snoep en chocolaatjes.”
Dul: “Ja, af en toe.”
Beune: “Zeker na een lange duurrit vind ik dat heel lekker. Of een koud colaatje. Op trainingskamp zaten we er na een fietsrit flink doorheen. Het was zo heet die dag. Op een gegeven moment zag ik een tankstation en stelde ik voor om een colaatje te halen. Elisa twijfelde geen moment, schreeuwde ja en stoof er al heen.”
Dul: “Dat was een heerlijk koud colaatje.”

Wie is het grootste trainingsbeest?
Stilte.
Beune: “Ehm, ik denk dat we elkaar niet veel ontlopen. We doen heel veel hetzelfde, hebben grotendeels hetzelfde schema.”

De conclusie is duidelijk: de twee vrouwen zijn op veel gebieden aan elkaar gewaagd. “Dat waren we bij de junioren al”, vertelt Beune. Maar ook de verschillen komen aan bod. Dul is introverter, Beune neemt het voortouw in het gesprek.

Een mooi moment om eens te vragen of ze elkaar willen omschrijven. Dul over Beune: “Joy weet wat ze doet, wat ze wil en gaat daar tweehonderd procent voor. Daarnaast is ze hartstikke gezellig, kan ze lekker ouwehoeren en is ze relaxed.” “Dank je”, antwoordt Beune, die vervolgens uitweidt over Dul. “Jij keek na je komst bij X2O eerst de kat uit de boom. Dat kan ik me helemaal voorstellen, want waar kom je terecht? Ik hoop dat je echt jezelf kan zijn in deze ploeg, wat heel erg moet opluchten. Althans, dat gevoel had ik zelf toen ik hier kwam. Ik kon lekker mezelf zijn, in gesprek met de coaches over wat ik wilde en hoe ik me voelde. Oh sorry, het ging over jou. Nou, je bent ook relaxed, doet lekker je ding en geniet ervan.”

Elisa Dul, geboren in het Gelderse Oene, en Joy Beune, afkomstig uit Borne, leerden elkaar kennen bij het Regionale Trainingscentrum Oost, als talentvolle schaatsers van vijftien, zestien jaar. Beune: “Het was echt een meidenteam, al vonden veel mensen het ook een kippenhok. Maar het was hartstikke gezellig. Er was nooit gezeik, iedereen kon het goed met elkaar vinden en had respect voor elkaar.” Omdat Beune en Dul naar dezelfde middelbare school gingen, trokken ze veel samen op.

Aan de WK’s Junioren hebben ze mooie herinneringen overgehouden, vooral aan Salt Lake City. Beune: “Je staat er te weinig bij stil, maar dat was echt een leuke tijd. We hebben daar veel meegemaakt, ook heel gekke dingen. Zo konden de daklozen gewoon naar binnen in ons hotel. Een van de Japanse meiden had de deur van haar kamer open laten staan, zat het ineens vol met daklozen.” Dul: “Rondom de wedstrijden waren we heel serieus en wilden we winnen, maar als junior is er net iets meer ruimte om andere dingen te doen.” Beune: “Zo zijn we nog naar een basketbalwedstrijd geweest, heel vet was dat.”

Acht seizoenen later - in de tussenjaren schaatste Elisa Dul bij Jillert Anema - zijn ze allebei enthousiast over de hereniging. Tijdens de eerste trainingskampen van het seizoen konden ze op dezelfde voet verdergaan als waarop ze in 2018 geëindigd waren. De geschiedenis leert dat beide vrouwen vriendschappen hebben opgebouwd met hun trainingspartners. Dul vond die vriendin in Marijke Groenewoud, Beune en Robin Groot bouwden ook een bijzondere band op.

Hoe belangrijk is het om iemand naast je te hebben die dezelfde trainingen draait? “Ik weet niet of ik per se een allroundmaatje nodig heb”, aldus Beune. “Vorig jaar was ik de enige allroundvrouw en heb ik veel met de jongens getraind. Nu vind ik het wel fijn dat ik met iemand kan optrekken. Elisa is zeker van toegevoegde waarde voor mij. We geven elkaar extra motivatie, omdat we zien dat we allebei beter worden.” Dul voegt toe: “We halen het beste in elkaar naar boven en helpen elkaar door de zware trainingen heen. Anders ben je ook maar alleen met je gedachten op de fiets, het is zwaar en ik moet nog helemaal naar boven. Nu kunnen we even klagen tegen elkaar.”

Sinds deze week staan de vrouwen weer op het ijs van Thialf. Beune met een Olympische Spelen nog vers in het geheugen – waar dé vrouw van het voorseizoen bleef steken op een zilveren ploegenachtervolgingsmedaille – terwijl Dul opbouwt na een dubbele beenbreuk. “Nu sta ik er hartstikke goed voor, ik ben fit en van mijn benen heb ik geen last meer. Ik kon ook niet wachten om weer het ijs op te gaan.”