“Ik merkte na afgelopen seizoen dat het trainerschap ook thuis steeds meer zijn tol ging eisen”, legt Ingo Bos zijn besluit nader uit. “Het vergt veel organisatie. Daardoor had ik richting het einde van het seizoen al het idee dat er iets moest veranderen in mijn werk, zodat ik thuis echt aanwezig kan zijn en voor de kinderen kan zorgen.” Daarom fungeert Bos dit seizoen als een soort mentor op het ijs en begeleidt hij de nieuwe hoofdtrainers Esders en Kersten in het coachingsvak.
Samen met Gewest Fryslân zocht Bos naar een tijdelijke oplossing waarbij hij meer ruimte krijgt om thuis te zijn. “Het bestuur stond er heel erg voor open. Net als na het overlijden van mijn vrouw in 2024, wilden ze mij heel graag houden en hebben ze meegedacht over hoe we mijn rol zo kunnen veranderen dat het past binnen mijn persoonlijke situatie”, zegt hij.
“Althans, voor nu. Ik vind de schaatssport veel te mooi, dus we bekijken het per seizoen. Op dit moment staat thuis op nummer één en als straks mijn zoons van (11) en (8) ouder zijn, dan kijken we weer naar mijn rol als hoofdtrainer.”
Wisseling van de wacht
Door dit besluit ziet de technische staf van het Development Team er deze winter anders uit. Binnen de ploeg schuift Gijs Esders vanuit het ‘tweede elftal’, zoals Bos het noemt, door naar het eerste team en wordt Cornelius Kersten, recent gestopt als schaatser op het hoogste niveau, ook coach. “Het Gewest heeft met Gijs en Cornelius twee jonge trainers gevonden die ze willen opleiden voor de toekomst. En doordat ik een stapje terugdoe, of in ieder geval wat minder werk op mij neem, kan ik ook een begeleidende rol richting hen vervullen. Zie het als een soort mentorrol.”
Praktijk
Bos verdwijnt daardoor iets meer naar de achtergrond, maar verlaat het ijs niet. Esders is de man in charge. Hij leidt de trainingen van de ploeg en verdeelt – indien nodig – Bos en Kersten over de groep. Daarnaast spart het trio over het trainingsschema en alles rondom het schaatsen. “Het is grappig, sinds ik dit doe, denk ik steeds: oh ja, dit moet, dat moet en dat moet ook. Je komt er toch achter dat je rol als coach veel groter is dan alleen maar training geven.”
Bos noemt voorbeelden als het organiseren van een trainingskamp, het managen van de eigen staf en het opgeven van de schaatsers voor de trainingen. “Als coach van het Gewest ben je echt een duizendpoot. Je moet alles zelf regelen. Dat zijn mooi dingen waar ik ze in mee kan nemen en begeleiden.”
Pupil
Met het doorschuiven van Esders ziet Bos een goede trainer voor de toekomst. Volgens de mentor is zijn leerling technisch sterk, duidelijk en kan hij goed met sporters overleggen over techniek. “Gijs heeft zelf ook een aantal jaar bij het Gewest geschaatst, dus hij weet in wat voor positie deze lichting zich begeeft: de laatste stap richting de top moeten maken.”
De Groninger ziet dat als een voordeel: Esders kent het Gewest en de doelgroep. Hij weet welk niveau de groep heeft en met welke uitdagingen de sporters te maken krijgen. “Sommige sporters voelen zich een beetje afgewezen door de topteams en willen dan alsnog weer die stap zetten. Dat is best ingewikkeld. Daar kan hij ze mentaal in bijstaan en met ze over praten.”
Bos probeert Esders vooral mee te geven dat hij zich moet ontwikkelen als coach, zichzelf moet blijven en de sporters ook zichzelf moet laten zijn. “Daardoor wordt hij alleen maar een betere coach. Dat vind ik altijd belangrijk.”
Doelen
Het trio wil dit seizoen zoveel mogelijk schaatsers op de nationale toernooien krijgen en enkele pupillen afleveren aan topteams.” Dat is ons dit jaar weer gelukt met Jade Groenewoud, die naar Albert Heijn Zaanlander is gegaan, en Niklas Reinders naar Essent. Daar willen we mee verder.”
Ties van Seumeren en Sylke Kas hebben dit seizoen daarvoor de beste papieren. Zij moeten zich volgens Bos nog iets meer in de kijker schaatsen. “Ties heeft al forse stappen gemaakt. Afgelopen seizoen was hij weer helemaal blessurevrij, nadat hij in Inzell tijdens een val meerdere banden in zijn rechterenkel had afgescheurd. Hij heeft een heel jaar goed kunnen trainen op niveau. Ik hoop dat hij nu kan laten zien in de grote wedstrijden hoe goed hij is.”
Ook van Sylke Kas verwacht Bos een volgende stap. Zij ontwikkelt zich ieder jaar en zit volgens hem al langere tijd dicht tegen het niveau van de top aan. “Voorheen bestond de ploeg uit veel vrouwen, nu is het team goed gebalanceerd, ook met wat subtopjongens erbij. Dat is een perfecte combinatie voor Sylke. Er is meer aandacht voor haar en ze heeft meer sparringpartners die qua niveau net iets buiten haar comfortzone liggen, waar ze zich aan kan optrekken.”
Doorstroming
De ploeg kijkt niet alleen naar dit seizoen, maar wil ook een stabiele situatie creëren voor de komende vier jaar. Hierbij moet de aansluiting met het tweede team worden gezocht, zodat de groep wordt versterkt en de talenten kunnen doorstromen naar het eerste team en uiteindelijk een topteam. “Gijs en Cornelius moeten dit jaar heel veel leren en bouwen aan zichzelf als coach. Daarin ga ik ze begeleiden en mijn ervaring zoveel mogelijk met hen delen. Ik ben een tevreden man wanneer we een mooi jaar hebben gedraaid, voor zowel mij thuis als met het team. Ik kijk uit naar dit seizoen.”
