“De kans is er altijd dat het lukt”, zegt de 37-jarige liefhebber pur sang. Zijn schatting is ook niet lullig: “fifty-fifty”, plakt hij als sticker op zijn prognose van de uitslag van de 42 kilometer lange wedstrijd om de vaderlandse titel die verleden jaar in Warmenhuizen werd opgeëist door zijn intussen gestopte ploegmaat Evert Hoolwerf.
Ariëns staat met een score van zeven NK-medailles op de vierde plaats op de ‘eeuwige ranglijst’ van meest succesvolle deelnemers. Zoals gezegd haalde hij zilver op in 2009, achter Koen Verweij. Twee jaar later was het al goed raak in Otterlo, waar hij in het volgens hem ‘mooiste criterium van Nederland’ Ingmar Berga en Karlo Timmerman te snel af was. Het jaar erna beet hij als nummer drie opnieuw in het stof voor Verweij die in Staphorst zegevierde.
De tweede keer dat het Wilhelmus voor de routinier van Reggeborgh klonk, was in 2013. “Een wonderjaar voor me, want ik werd in Veendam Nederlands kampioen op skeelers, pakte de Europese titel en werd wereldkampioen in Oostende. Wat een vorm had ik dat jaar, bizar gewoon!”
In 2014 was er wederom een prijs op het NK in Vorden (brons), achter kampioen Gary Hekman. Diezelfde opponent speelde ook voor beul op de nationale titelstrijd in Otterlo (2016) waar Ariëns met zilver genoegen moest nemen. Hij liet het er niet bij zitten: twee jaar nadien legde hij voor de derde keer beslag op het goud en de driekleurige trui, door in Waarland Casper de Gier en Chris Huizinga achter zich te houden. “Dat was een heel mooie dag voor het gehele team”, zo herinnert Ariëns zich van die laatste keer dat hij naar de huldiging mocht.
Zijn vertrouwen in een goede afloop van de race zaterdag in Oldebroek staat wat haaks op de uitslagen die hij tot dusver kan overleggen dit seizoen. In de verregende marathon van Haaksbergen eindigde hij als zeventiende; de eerste dag van de Driedaagse besloot hij op plek 28 en met knieklachten. De dagen erna kwam hij niet meer aan de start. Tijdens het Open NK in Hallum offerde hij zich op voor teamgenoot Jorian ten Cate. "Dus nog geen echte uitslagen. Maakt niet uit. We zullen zien wat de dag brengt"", klinkt het hoopvol.
Waar het mannenveld uit een respectabel aantal van 36 deelnemers bestaat, is de animo bij de vrouwen een stuk kleiner. Negentien hebben zich aangemeld, en daar zit de naam van Lianne van Loon niet tussen, omdat die zich zo goed mogelijk wil voorbereiden op het EK in Italië dat komende week begint in het Italiaanse Cardano al Campo. Wel van de partij is Marijke Groenewoud, de nummer 1 van 2022 en 2024. Vorig jaar strandde ze op de tweede plaats.
