Het is even logisch als de vijfde plek die wereldtopper Lianne van Loon kan laten bijschrijven na het eerste duuronderdeel van de vierdaagse op de Vesmaco-baan van de Italiaanse badpaats aan de Adriatische zee. Geroutineerd en leunend op haar koersinzicht, inhoud en snelheid regisseert ze de altijd pittige eliminatie. Bijna de gehele wedstrijd bepaalt ze het tempo en rolt ze op die manier de rode loper uit voor Powerslide-ploeggenoot Keily Delgado, die het werk afrondt met de winst. Twee Colombiaanse vrouwen van de nationale selectie bijten gefrustreerd in het stof tegen Van Loon, winnaar Delgado en de derde pion van Powerslide, Jessica Rodrigues.
Nee. dan Chris Berkhout. Negentien, getalenteerd schaatser en skeeleraar, afkomstig uit een sportgek Noord-Hollands gezin met een broer en twee zussen, en na een wat problematisch sportjaar (overtraindheid, blessures) weer op zoek naar plezier. Met dank aan bondscoach Valentina Berga-Belloni mocht hij mee met de Nederlandse selectie naar Italië, om het gevoel van racen opnieuw te ervaren. In 2022 deed hij mee als belofte aan het EK Inline: voor hem een evenement om nooit te vergeten, want Chris veroverde in L’Aquila (van daaruit een goede twee uur noordelijk rijden naar Senigallia) een Europese titel en twee bronzen plakken.
Misschien keren die gouden dagen ooit terug. Zo'n herstart is echter moeilijk, zeker wanneer je debuteert tussen de senioren, en meteen in een veld waar de wereldkampioenen over elkaar heen struikelen. Berkhout, vanuit Senigallia: “Tja, ik stond wel even te kijken vandaag, hier op de baan. Alle grote namen zijn er. Colombianen, de Italianen, noem maar op. Dat heb ik niet eerder meegemaakt.”
En toch is de echte vuurdoop, de halve finale van de afvalkoers, vrijdagmiddag goed gegaan. Berkhout rijdt in de tweede heat naar de zesde plaats, waar de top-10 doorschuift richting eindstrijd. “Ik koerste lekker mee. Maar in de finale heb ik niet zoveel kunnen doen, haha! Dat was niet helemaal mijn wedstrijd. De eerst paar rondjes zat ik op een aardige positie. Het tempo lag hoog. Toen kreeg ik plotseling een zetje en belandde ik aan de buitenkant van het peloton. Voor ik het wist, had ik een paar plekken verloren. En was ik al snel klaar.”
Hij wordt 27e in de uitslag. Dat deert hem niet. “Ik heb erg genoten van de strijd, van het feit dat ik er weer tussenzit. Het is hartstikke leuk, het smaakt naar meer. Ik zal zien waar het verder toe leidt. Zaterdag is de puntenkoers, dat is meer een race op de conditie. Om de finale te bereiken, moet ik wat korter finishen. Ik heb er wel vertrouwen in.”
Valentina Berga, enthousiast als altijd, kan tevreden zijn over zulke uitspraken. De uitslag laat haar koud. “Dat Chris de finale heeft gehaald, is goud waard. Daar zijn wij, hij en ik, superblij mee. Dat hij er in de finale niet aan te pas is gekomen, is niet vreemd. Daarin reden de besten van alle heats. Chris stond bij de start al wat ver achter in het veld. Als je niet scherp genoeg bent en er wordt direct hard gereden, is het een ramp om je nog lang te kunnen handhaven. Wat mij vooral goed heeft gedaan, is die blije kop van hem vanwege het spelletje dat hij zo leuk vindt. Als jong ventje was Chris een dromertje met inzicht. Dat heeft hij nog steeds en dat komt hem dadelijk goed van pas. Ik weet ook niet waartoe het leidt, maar we kunnen hopelijk rustig bouwen aan iets moois.”
De uitslagen van Senigallia staan hier
