Ook kampioenen kennen twijfels. Of beter gezegd: juist kampioenen kennen twijfels. Bart Swings heeft zich al lang bewezen, op zowel de skeelers als het ijs. Toch voelde de olympisch kampioen mass start van 2022 veel zenuwen voorafgaand aan het EK. “Twee jaar geleden heb ik op het WK voor het laatst om titels gestreden op de piste. Vervolgens heb ik lang lopen tobben met een knieblessure en dit jaar scheurde ik in Geisingen mijn lies.”
Toch legde Swings de lat voor zichzelf hoog. “Ik wil deze week graag mijn afwezigheid van de laatste twee jaren goed maken. Dan is het spannend om als eerste wedstrijd de puntenkoers te rijden. Ligt mijn snelheid hoog genoeg? Ben ik sterk genoeg? Het was voor mij een groot vraagteken.”
Die twijfels weerhielden Swings er niet van om tijdens de puntenkoers het tempo direct op te voeren. Vanaf het begin bemoeide hij zich met de strijd om de punten. Halverwege gooide hij er nog een extra versnelling uit, waarmee hij bovenaan de ranking kwam. Omdat een vijftal concurrenten in het tweede deel van de race de punten met elkaar verdeelden, hoefde Swings zich niet meer van voren te laten zien om zijn zevende Europese puntenkoerstitel op de baan veilig te stellen.
Die tactiek was mede te danken aan Jason Suttels. De tien jaar jongere landgenoot van Swings was al vaak onderdeel van het succes – stond zelf ook al op het hoogste podium Europees en mondiaal – maar is momenteel aan het herstellen van een zwaar verkeersongeluk. Hoewel Swings veel heeft aan zijn teamgenoten Indra Médard en Tom Mulder, mist hij Suttels. “Wij skeeleren normaal dag in, dag uit samen. De laatste EK’s en WK’s startte ik altijd met Jason naast me. Een rijder die ik 110% kan vertrouwen en zelf ook wedstrijden kan winnen.”
“Deze zege is daarom ook voor Jason. Hij is geweldig als teamgenoot, maar vooral als vriend. Ik heb bijna dagelijks met hem contact. In aanloop naar deze race heeft hij me gerustgesteld: ‘Het komt goed, want ik weet hoe sterk je bent.’ Dat heeft mij zeker geholpen. Jason heeft zeker deze race gekeken, want ik kreeg al snel na de wedstrijd een hele analyse doorgestuurd. Het doet hem wel pijn dat hij niet kan starten, maar hij werkt heel hard om weer terug te komen. Ik hoop dat het gebeurt, want hij verdient dat heel erg. Ik wens hem het allerbeste.”
Terug naar het EK van Swings, want dat is pas net begonnen. Op de afvalkoers acht hij zichzelf minder kansrijk, maar de puntenkoers op de weg en de marathon liggen zeker in zijn straatje. “Ik ben blij dat de eerste binnen is, dat geeft een goed gevoel voor de rest van het seizoen. Bovendien had ik hier nog iets goed te maken. Ik heb 21 jaar geleden hier in Cardano al Campo al het EK gereden. Dat was mijn eerste en enige zonder goud. Mooi dat ik nu al een titel te pakken heb.”
‘Een insane niveau’
Niet alleen Bart Swings was verantwoordelijk voor de zware puntenkoers, ook rijders als Francisco Jose Peula Cabello, Alessio Clementoni, Daniel Niero en Metodej Jilek maakten er een lange sprint van. In al dat geweld speelde Christian Haasjes een bescheiden rol. Aan punten halen hoefde hij onderweg niet te denken. Hij probeerde zo lang mogelijk te volgen in het langgerekte peloton. “Voor mijn gevoel heb ik een tijdrit van 25 ronden gereden. Het was heel vet om hier onderdeel van te zijn. Het niveau was insane. Allemaal wereldtoppers stonden aan de start. De eerste rondes wist ik niet wat me overkwam. En na tien rondes was ik al verzuurd. Op deze baan komt enorm veel druk op je benen te staan, dat schiet er wel in. Ik heb alles gegeven tot de finish en ben supertevreden. Als je aan het eind nog een beetje energie hebt om anderen in te halen, geeft dat zoveel motivatie. Ik heb nu al zin in de puntenkoers op de weg.” Gelukkig kan hij dan rekenen op steun van broers Ronald en Joël Haasjes.
