Aan het begin van de week waren de vooruitzichten voor de dertig kilometer van Nijeveen nog niet zo goed. Slechts vijf vrouwen stonden op de startlijst, mede door de voorspelde neerslag. De afgelopen jaren is het peloton flink uitgedund en Nijeveen dreigde daarop geen uitzondering te worden. De regen bleef gelukkig uit en de aanmeldingen stroomden de dagen voor de deadline binnen, waardoor 24 vrouwen op de startlijst stonden. Geen grote namen als Marijke Groenewoud (trainingskamp), Lianne van Loon (paste niet in haar schema) en Jet Fransen (niet fit), maar dat bood kansen voor de andere rijders.
Zo maakte Susanne Prins (Team Speelman) haar debuut op de skeelermarathon. “Beau (Wagemaker, red.) was er al op natuurijs over begonnen: ‘Zou je niet eens een skeelerwedstrijd proberen?’ Waarom niet?, dacht ik. Het is een mooie nieuwe prikkel in de zomer.”
Voor Hilde Noppert namens Boltrics was het de vierde skeelermarathon uit haar carrière, al houdt ze niet aan alle marathons warme herinneringen over. “Mijn eerste avontuur was vorig jaar in Nijelamer, waar ik na 200 meter gelost was… De rest van de wedstrijd moest ik alleen rijden. Vandaag kon ik mooi mee met het peloton. Omdat de besten hier misten, was de drempel voor mij lager om mee te doen. Dat er zoveel vrouwen aan de start stonden, maakte het extra leuk. Ik ben nog niet zo zeker op wieltjes, niet zo behendig. Dat moet groeien. Het smaakt naar meer, al bekijk ik het per wedstrijd.”
Ook Prins was te spreken over haar debuut: “Het was even aftasten. Op de momenten dat het peloton aanzette, miste ik nog het skeelerslagje. De smalle stukken waren daardoor wel spannend. Maar ik heb een mooie dag gehad en een leuke uitdaging erbij.”
Waarom kiezen ineens meerdere marathonvrouwen voor het skeeleren? Een van de aanstichters luistert naar de naam Olin Verhoog. Ze is al jaren actief op wieltjes en trainer van de Gewestelijke selectie inline in Zuid-Holland. En voorvechter van de sport. “Omdat er vorige week nog niet veel deelnemers aan de start stonden, heb ik verschillende rijders gevraagd om een keertje mee te doen. Al met al hadden we een aardig peloton.”
“Door het ontbreken van de toppers waren we redelijk aan elkaar gewaagd”, vervolgt Verhoog. “Er was meer ploegenspel, wat het extra leuk maakte. Al reed ik zelf zonder teamgenoten… Bij mijn eigen ploeg OCRE moet ik ze nog optrommelen, zij houden het liever bij trainen.” Waar Noppert voorzichtig was in haar beloftes over het vervolg van de zomer, heeft Verhoog alle wedstrijden al in haar agenda staan. “Ik kan niet iedereen overhalen en zelf niet meedoen.”
Werd het zaterdag dan ook een mooie open koers? Allerminst. Op aanraden van haar teamgenoot Sanne Oosterwijk viel Maaike Koelewijn al in de eerste ronde aan. Makkelijker dan verwacht sloeg ze een gat. Ze hoopte nog dat ze een metgezel mee zou krijgen, maar ging (of moest) alleen op avontuur. Bijna de volledige afstand van dertig kilometer legde ze alleen af.
“Ik was de hele race bang dat ze terug zouden komen en dacht: ik moet door, ik moet door, alleen maar door”, blikt Koelewijn terug. “Bij afwezigheid van de grote namen was dit de grote kans voor ons team Habovo. Het is dan ook heel vet dat ik gelijk het oranje pak (het leiderspak, red.) heb, al brengt het wel druk mee voor de rest van de wedstrijden.” Solo kwam Koelewijn over de finish, waarmee ze zichzelf alvast een vroeg verjaardagscadeau heeft gegeven. Als een van de jongste deelnemers van het veld blaast ze dinsdag negentien kaarsjes uit.
Ook de nummer twee van de dag was dolgelukkig. Elbrich Nicolay, al jaren een vaste waarde in de skeelerwedstrijden, kreeg eindelijk haar beloning. “Een ronde voor het einde begon ik al aan de sprint en pakte ik een voorsprong op het peloton. In de finishstraat kreeg ik het nog benauwd. Niet mopperen, maar doorrijden, zo sprak ik mezelf toe. Gelukkig redde ik het. Maaike heeft heel sterk gereden, petje af voor haar. Het was een leuke wedstrijd vandaag, met een gelijkwaardig peloton.”
Hopelijk heeft de wedstrijd van zaterdag verschillende vrouwen geïnspireerd om volgende week weer te komen, dan wordt er rondom het Abe Lenstra stadion in Heerenveen gereden.
Harm Visser vroeg in vorm
De winst bij de mannen ging naar Harm Visser. De rijder van Essent vertrok halverwege de koers met Jurrian Haasjes. Het peloton, met onder meer vier man van De Haan Westerhoff en twee rijders namens Reggeborgh, kon het tweetal niet terughalen. Visser schudde vervolgens zijn medevluchter af, waardoor hij solo de finish passeerde.
Na afloop verklaarde de 25-jarige Fries dat hij zijn zege mede te danken had aan de voorbereiding die hij al vroeg begonnen was. Zijn marathonseizoen was in de winter abrupt gestopt. Drie dagen na zijn winst op het Open Nederlands Kampioenschap viel hij tijdens de Alternatieve Elfstedentocht op de Weissensee. Gelukkig viel de schade mee aan zijn knie, die hem het seizoen ervoor al veel problemen bezorgd had. De laatste wedstrijden miste hij, maar na een korte vakantie kon hij wel eerder beginnen aan zijn fiets- en skeelertrainingen.
In zijn woonplaats Heerenveen zal Visser volgende week proberen zijn leiderspak te verdedigen.
