Voordat hij het vliegtuig naar China instapte, was er eerst nog een marathon in Heerenveen. Daar was het koersverloop een kwestie van kopiëren en plakken. Zoveel leek de wedstrijd op de openingskoers op de Jaap Edenbaan in Amsterdam. Wisse Slendebroek ontbond zijn duivels opnieuw en zegevierde solo.
Met zijn frivole, lichte stijl leek de 22-jarige rijder op het snelle Thialf-ijs haast onvermoeibaar. Toen de concurrentie met de tong op het ijs lag, reed Slendebroek nog altijd onverstoorbaar zijn rondjes. Zijn ploeggenoten offerden zich op en de concurrenten gingen één voor één overboord. Ondertussen bouwde de Alkmaarder meter voor meter zijn voorsprong uit. Bij het luiden van de bel kon hij al uitgebreid zijn overwinning vieren met teamgenoot Sjoerd den Hertog en even later met zijn vrienden langs de kant
Het enige lichtpuntje voor de concurrentie? Ook Slendebroek had zere benen. “Maar op een gegeven moment merkte je dat het groepje erachter er niet meer echt in geloofde. Ik had continu het vertrouwen dat Sjoerd en Jorrit het tempo vol konden houden”, aldus de blije winnaar.
Vanuit het peloton moest Visser toezien hoe de blauwhemden langzaam bij het peloton wegreden. “We hebben het hele team opgeofferd om er achteraan te rijden, maar Wisse heeft het weer zó goed gedaan. Het is bijna niet meer leuk zo", verzuchtte hij. Als verzachtende omstandigheid kon nog een kapotte veer worden aangewezen, maar dat wilde de Essent-man niet als excuus aanvoeren. In de sprint moest hij daardoor wel zijn meerdere erkennen in Bart Hoolwerf en Daan Gelling.
Voordat de 26-jarige Fries al te wanhopig kon worden, gingen zijn gedachten alweer uit naar volgende week. Zeven jaar na zijn opvallende wereldbekerdebuut als junior zal hij opnieuw naar Azië afreizen. Was het destijds Jan Coopmans die Visser samen met Beau Snellink en Jordy van Workum de kans gunde om het tegen de senioren op te nemen? Dit keer gaat het om het echie.
“Natuurlijk had ik gehoopt dat het minder lang zou duren”, zei Visser na afloop van de marathon. Een langdurige knieblessure en olympische prioriteiten zorgden ervoor dat het tot nu toe bij dat ene optreden is gebleven. Toch heeft hij nog altijd baat bij zijn optreden van toen. “De ervaring met de lange reis en de jetlag heb ik al. Ik weet hoe slecht ik me ga voelen van zo’n reis en ik ben blij dat ik dat al eens heb meegemaakt.”
Voor zijn massstartpartner Jorian ten Cate wordt het wel een volledig nieuwe ervaring. Visser is blij dat hij een tweede sprinter aan zijn zijde vindt. “Je moet sowieso met twee sprinters rijden. Qua tactiek hebben we nog niet heel veel besproken, maar het zit wel goed tussen ons. Het hangt ook af van de vorm van de dag.”
Het voordeel van het flitsbezoek aan China is dat de twee marathonschaatsers er maar een wedstrijd voor hoeven op te geven. “In die zin is dat wel mooi. Dan zien we vanzelf wel wat we waard zijn, al is het doel wel om hier in Thialf in de A-groep te staan. Ik wil meedoen met de besten, dus als ik het gevoel heb dat ik geen schijn van kans maak of als ik roemloos rij om de twaalfde plaats zie je me weer snel terug bij de marathon.”
En dan is ook Wisse Slendebroek daar weer. Ook hij houdt het voorlopig bij een enkel optreden in Beijing. In Hoorn over twee weken is hij gewoon weer van de partij. Of Visser dan weer tegen een ijzersterke Slendebroek moet opboksen? Als het aan die laatste ligt wel. “We staan er heel goed op met zijn allen, dus het is nu pakken wat je pakken kan. Harm heeft er zelf ooit ook elf gewonnen in een seizoen, dus hij is wel de laatste die mag klagen.”
