De 23-jarige vrouw uit Poeldijk was er ondanks het missen van een podiumplaats niet minder tevreden om. Tot nu toe eindigde ze elke wedstrijd nog bij de eerste tien en liet ze met haar ploeggenoten van Puur ICT – BTZ zien dat ze na de vrouwen in het A-ware-blauw als ploeg het sterkste collectief zijn. Of, in haar eigen woorden: “We zitten er elke keer met het team wel goed bij.”
Op het ijs van Thialf was Van Koppen de enige van de ploeg die met de vrouwen van Jillert Anema mee kon. Patricia Koot, terug na een zware blessure en normaal uitkomend bij de beloften, reed een sterke wedstrijd en was mee in de kopgroep, net als Vera van Ditshuizen. Femke Mossinkoff miste de slag.
Hoe dan ook, de elf vrouwen die één ronde voorsprong hadden moesten lijdzaam toezien hoe de uiteindelijke kopgroep op avontuur ging voor ronde twee. Van Koppen had al snel door dat ze een speelbal was van de andere vrouwen.
“We rijden alsnog wel elke week voor de overwinning en maken ook gewoon een plan om onszelf in de beste positie te krijgen in de wedstrijd", illustreerde Van Koppen de tactische besprekingen. Het enige nadeel? In bijna elke situatie schuift er ook een blauw pak van Royal A-ware mee. De vrouwen van beide ploegen delen grotendeels dezelfde sterke kwaliteiten en hebben baat bij een aanvallende wedstrijd. “En dan is het gewoon heel lastig om de wedstrijd in de finale nog naar ons toe te trekken”, luidde de conclusie van Van Koppen.
De jonge rijder uit de stal van Eelco Kooistra heeft de afgelopen al wat ervaring opgedaan in het opboksen tegen het overtal van Royal A-ware. Soms krijgt ze het voor elkaar om zich van het juk te ontdoen, maar al te vaak lukt het ook niet. Zaterdag was niet anders. “Ik reed al wel zestig rondjes vooraan en had een plan bedacht, maar je weet ook dat ze niks uit handen geven. Ergens hoopte ik dat er vanuit de sprint van het peloton nog wat snelheid in de groep zou zitten waardoor ze een iemand zouden moeten opofferen.”
Dat gebeurde niet. Met zijn vieren vingen ze de laatste vijf ronden aan. Talsma en Groenewoud reden weg en Van Koppen zette niet meer aan. Zij zette alles op de derde plaats, in de hoop Schilder af te kunnen troeven. “Ik koos de zwakste schakel uit, in mijn ogen vandaag Sofia, om haar in de sprint te kloppen. Dat lukte bijna, maar helaas. Frustrerend, want de vorm is goed. Het is lastig om je er dan bij neer te leggen. Soms voelt het als een oneerlijke strijd.”
Het overwicht van Royal A-ware drijft de rest van het peloton gelukkig nog niet tot wanhoop. Volgende week dient zich namelijk al een eerste buitenkans aan: Marijke Groenewoud is niet van de partij vanwege de World Cup in China. “Dat zal verderop in het seizoen nog wel een keer gebeuren en anders liggen er nog kansen in de Vier van Noord-Holland natuurlijk, als het een echte uitputtingsslag wordt. En op natuurijs natuurlijk.”
Van Koppen heeft aan beide wedstrijden goede herinneringen. In haar carrière boekte ze drie overwinningen: één op de slotdag van de Vier van Noord-Holland én twee wedstrijden op natuurijs in Zweden. “Het is lastig om niet te zeggen dat ik verliefd ben geworden op natuurijs.”
En als ook dat niet lukt? Dan is er altijd nog het genot van het schaatsen zelf, zowel in de marathon als op de langebaan. Vorige week scherpte Van Koppen haar persoonlijk record op de 3000 meter nog met twee seconden aan. Waar ze vorig jaar stijf van de zenuwen aan de start stond van het NK Afstanden, nam ze dit keer de ambiance van een vol Thialf volledig in haar op. “Daar heb ik ook volop van genoten, net als de volle tribune vandaag met onze sponsoren. Ik kon ze helaas niet belonen met een podiumplaats, maar ze hebben er gelukkig niet minder om gejuicht.”
