“Ik slaap net deze week in een hoogtetent thuis”, verklaarde Groenewoud haar onzekerheid vooraf. Het was namelijk alweer vijf jaar geleden sinds ze dat voor het laatst had gedaan en dat zorgde voor enige twijfel over de gevolgen die dat zou hebben op haar lichaam. In Oldebroek bewees de Friezin met ‘nog maar’ haar derde marathontitel dat het met de vorm wel goed zat.
“Gisteren was ik heel slecht op de fiets, maar vandaag was het gelukkig beter. In eerste instantie zouden we ons een beetje rustig houden. Dat is helaas wéér niet gelukt”, kon ze lachen. Vanuit de start werd er gedemarreerd en was de koers ‘aan’. “Dan ga je je ook niet meer inhouden en rijd je gewoon lekker mee”, klonk het enthousiast.
Dat hebben de andere vrouwen geweten. Tot drie keer toe zagen ze de olympisch kampioene op de mass start voorbij vliegen. De vraag waarom ze volgende week niet afreist naar het EK inlineskaten, was dan ook snel gesteld. “Sofia heb ik er nog niet over gehoord”, sprak ze over haar ploeggenote die volgende week wel naar Italië zal afreizen. “Natuurlijk niet! Meer kansen voor mezelf”, reageerde Schilder daar snel en gevat op. “Maar we hebben vandaag wel goed geoefend op de leadout.” Groenewoud, lachend: “Nou, ik heb nou niet bepaald mijn zinnen op een EK gezet op het moment, maar misschien dat Valentina (Berga-Beloni, de bondscoach, red.) me nog belt.”
De laatste EK-ervaring van Groenewoud viel haar dan ook tegen. Twee jaar geleden in Oostende crashte ze en brak ze een botje in haar hand. “Sowieso is een koers in Nederland heel anders dan een EK. Op een titeltoernooi heb ik op dit moment niet zoveel te zoeken. Ik ben niet meer gewend om op dat niveau in een peloton te rijden. Het is heel anders dan in een klein groepje zoals in Nederland. De laatste keer heb ik dat ook al doorgehad en had ik er ook al moeite mee. Ik heb het niet bepaald onderhouden en pelotonvulling wil ik niet zijn. Daarom doe ik het niet.”
Door haar focus op de Olympische Spelen en haar prestaties op het ijs was ze veel minder bezig met het skeeleren. Toch genoot Groenewoud van haar derde nationale titel op de marathon, ook al wist ze niet de hoeveelste dat zou zijn. “Natuurlijk maakt het wel uit of Lianne en Berber erbij zijn, maar zij bereiden zich voor op het EK. Jammer dat ze niet meedoen, maar ergens ook wel logisch.”
‘Knus’ NK 100 meter prooi voor Narain en Nijenhuis
Voor de echte inlinefans, overigens niet massaal toegestroomd, was er een dagvullend programma in Oldebroek, bestaande uit de 100 meter sprint en de marathonwedstrijden voor de junioren. Terwijl de inwoners nog met de weekboodschappen over straat gingen, schalde de enthousiaste stem van de speaker al door het dorp om de sprinters richting de finish te begeleiden.
Op het pleintje voor het gemeentehuis hadden de rijders zich in alle vroegte verzameld en iets meer dan een uur na de start klonk daar alweer het Wilhelmus voor de sprinters. Glenn Nijenhuis pakte zijn derde titel, Lataesha Narain haar vierde. De titels bij de jeugd gingen naar Anouk Aalders en Teije Hekkema (junioren A), Asia Berga en Thom Kettelarij (junioren B), Julia Kettelarij en Jort van Vondel (kadetten).
Narain, die een lange geschiedenis van blessureleed kent, had ook voor dit NK een lastige voorbereiding. “Twee weken geleden ging ik weer door mijn rug”, vertelde ze. “Op de 100 meter is het sowieso altijd lastig om in te schatten wat ik kan en waar ik sta. Je rijdt deze afstand niet zo vaak, ook al is het mijn beste afstand. Dat maakt dit NK al tot een leuke wedstrijd, maar in het skeeleren is het ook altijd gewoon gezellig, ook al hebben we hier een klein clubje deelnemers. Zo is het best een knus NK.” Met de uitslag kon ze ook goed leven. “Mijn tijden waren best wel goed en met mijn rug ging het ook prima. Hier haal ik veel vertrouwen uit.”
Voor Nijenhuis gold het NK ook als de laatste voorbereiding op het EK in Cardano al Campo. Iets ten noordwesten van Milaan hoopt hij vanaf volgende week ook hoge ogen te gooien. Daarom testte hij in Oldebroek zijn nieuwe schoenen uit, in de hoop dat die hem net een paar tienden winst opleveren in Italië. “Dat ging op zich wel aardig. In de voorrondes zaten we dicht op elkaar en kwam ik goed weg, maar in de finale ging het goed en een stuk sneller. Op tijden moet je niet zo letten vandaag, ook omdat het asfalt vrij ruw is.”
Op de marathon ging de titel bij de junioren B naar de Noord-Hollanders Maartje Berkhout en Ruud de Groote. Noah Bak was de beste sprinter bij de junioren A. Bij de mannen waren Friso van Vliet en Mart Leroy de grote favorieten na de onfortuinlijke val van Floris Verploeg. De twee wilden niet voor elkaar het vuile werk opknappen en zagen zich in de finale vergezeld door drie andere mannen. Ties Buijert was van hen de sterkste en bleef de sprintende kemphanen ruim voor. Afgelopen winter kroonde hij zich bij de junioren B op het ijs al tot Nederlands kampioen, op de wieltjes herhaalde hij nu die prestatie een categorie hoger.
