Op de onstuimige Waddenzee, varend met een zeilschip dat heel toepasselijk De Toekomst heet, beleefde Hekman zijn vuurdoop in de rol waar hij op z’n gemak naartoe is gegroeid. Donderdags stapte de ploeg van De Haan Westerhoff op de boot richting Terschelling, zaterdag aan het eind van de middag was de introductie voorbij en wist de man die tussen 2006 en 2025 tot smaakmaker en veelwinnaar in het marathonpeloton uitgroeide, veel meer.
“Ik heb geprobeerd me als een coach op te stellen, door te observeren en veel vragen te stellen. Daar was alle tijd voor. Een prima gelegenheid om iedereen te leren kennen. Ik realiseer me dat ik niet langer de schaatser ben om wie het draait. In dit nieuwe verhaal ben ik de ondergeschikte, degene die deze gasten verder moet helpen. Samen met Piet Hijlkema: hij weet exact wat er de voorbije jaren allemaal is gebeurd in deze ploeg”, zegt Hekman (37).
De laatste weken dacht hij veel na over de nieuwe uitdaging. Of beter, hoe hij tegen de formatie aankijkt die al ruim vijf jaar wordt ondersteund door het Friese zonweringsbedrijf. “Ik had er moeite mee de ploeg te typeren. Als schaatser van Reggeborgh zag ik De Haan Westerhoff als onvoorspelbaar in de koers. De jongens beschouwden zichzelf niet als een van de grote blokken in de Topdivisie.”
Het team, bestaande uit Luc ter Haar, Christian Haasjes, Niels Overvoorde, en de nieuw aangetrokken krachten Hylke de Boer en Nino van Dijk voor de A-kern, mag zich straks van Hekman best wat meer als een zelfverzekerd collectief presenteren. Een stukje bewustwording dat hij kan meegeven. “Zich niet kleiner voordoen dan dat ze zijn. Van dat Calimero-gedrag moeten we af. We zijn kleiner dan Royal A-ware, maar dat hoeft niets te betekenen. Wanneer je bijna de helft van de races op natuurijs wint, behoor je tot de grote teams. Sterker nog, dan word je meestal als eerste genoemd. En terecht. Dat verdient een ploeg als De Haan Westerhoff. Maar het wordt ook belangrijk dat we vanaf oktober de wedstrijden ingaan met veel initiatief.”
In goed overleg met Hijlkema sleutelt de Kampenaar aan de trainingsschema’s en programma’s. “Piet maakt de opzet, ik vul aan. Piet is bekend met hetgeen er het afgelopen jaar is gedaan. Dat vormt onze basis waaraan ik zaken kan toevoegen als ik dat nodig acht. Martin van de Pol (de voorganger van Hekman die is vertrokken, red.) heeft iets moois achtergelaten. Onder hem is er meer professionaliteit gekomen. Dat mogen we nu verder uitbouwen. We hebben met alle rijders individuele gesprekken gevoerd waarin voorkeuren en wensen zijn geuit. Door daar meer op in te spelen kunnen we iedereen beter maken, denk ik.
“Neem Luc en Christian, beiden met veel snelheid en een sterke sprint in de benen. Hoe worden ze nog rapper, nog beter? Of Hylke de Boer die terugkeert bij Piet; hij heeft bij Sprog een stap gezet, daarna veel van Jillert Anema opgestoken, en nu krijg ik de gelegenheid met hem te werken. Dat vind ik toffe projecten of uitdagingen waarmee ik wel aan de gang kan. Ik wil graag dat Christian stabieler wordt, dat Lucs sprint nog gevaarlijker wordt. Dit is een paar dingetjes die ik nu aanhaal, maar er zijn twintig van dergelijke voorbeelden op te noemen die voor verbetering vatbaar zijn. Ik heb daar wel ideeën over hoor, waarbij het vooral gaat om nieuwe prikkels vinden.”
Het is niet gezegd dat De Haan Westerhoff opnieuw de zeges aan elkaar zal rijgen. “Wat er is gepresteerd, evenaar je niet zomaar. Het zou een beetje scorebordjournalistiek zijn om dat zo te benaderen en te roepen dat we meer moeten winnen dan het seizoen ervoor. Stel dat er iemand anders veruit de beste is, dan kan ik daar prima mee leven. Gaan we echter bepaalde dingen structureel fout doen en daardoor marathons verliezen, dan kan ik heel pissig worden.”
