Een groep van 32 enthousiaste skeeleraars uit de omgeving van Rotterdam stond donderdagmiddag te popelen om de baan op te mogen. Ze kregen niet alleen een clinic van bondscoach Valentina Berga-Belloni, ook stond tweevoudig olympisch kampioen Francesca Lollobrigida langs de baan om ze advies te geven. De techniek, behendigheid en snelheid van de rijders werden getest en verbeterd middels verschillende oefeningen. Helaas gooide de regen na driekwartier roet in het eten, waarna iedereen zich naar binnen spoedde voor het tweede deel van de middag.
Door de aanwezige jeugd werd in het clubhuis van Skeelervereniging Rotterdam een vragenvuur op Lollobrigida afgevuurd. Van haar hobby’s en haar mening over Nederland (‘in de regen overal naartoe fietsen blijft vreemd’) tot aan haar olympische races en hoe ze Merel Conijn kon verslaan in Milaan; allerlei vragen passeerden de revue. Ze vertelde hoe belangrijk het is dat je plezier hebt in je sport, dat zelfs op het hoogste niveau veel respect is onderling en ze hoopte dat de aanwezige KNSB ervoor zou kunnen zorgen dat in 2030 de kinderen van de rijders wél op het middenterrein mochten komen na olympisch succes.
Ook zus Giulia Lollobrigida was aanwezig en vertelde het aandachtig luisterende publiek dat ze helemaal niet verwacht had dat haar zusje olympisch goud zou winnen. “We waren al trots dat ze na twintig minuten het olympisch record nog in handen had”, aldus Giulia.
Na afloop zette Lollobrigida vele handtekeningen. Op jasjes, helmen en papier, alle leden wilden een tastbaar aandenken. En een foto, want wanneer krijg je nu de kans om in eigen huis op de foto te gaan met een tweevoudig olympisch kampioen? Lollobrigida beantwoordde alle verzoeken met een glimlach, in de drie maanden na haar zeges in eigen huis is ze gewend aan de aandacht. Van de paus in Vaticaan tot Los Angeles, de 35-jarige komt op allerlei plekken.
Naar Rotterdam was ze, net als de Italiaanse ambassadeur, afgereisd vanwege het tachtigjarig bestaan van de republiek Italië. In 1946 werd een referendum gehouden over de vraag of het land na de Tweede Wereldoorlog een monarchie moest blijven. Een bijzonder moment, mede omdat vrouwen voor het eerst mochten stemmen. Dan is een bruggetje snel gemaakt naar Francesca Lollobrigida, die in deze eeuw grenzen verlegde door als moeder van Tommaso terug te keren in de schaatssport én tweemaal olympisch goud te veroveren.
Maar stopt het schaatsavontuur op haar 35ste of wil ze in 2030 nog aan de start staan in Thialf? De ISU leek vorige maand te verklappen dat ze afscheid neemt, maar haalde het bericht binnen een dag weer offline. “Geen idee waarom dat gepost werd, maar ik schrok ervan, want iedereen ging me bellen”, vertelt Lollobrigida.
Haar toekomst houdt ze open: “Ik wil me focussen op mijn familie en zou graag nog een kind willen, voordat ik daarvoor te oud ben. Giulia is van grote waarde in mijn leven, een belangrijke steun en vriendin. Daarom gun ik Tommaso dat ook. Vervolgens moet ik kijken of het haalbaar is terug te keren. Tommaso had ik achttien maanden bij me en gaf ik borstvoeding tussen mijn trainingen door. Met twee kinderen moet je een hoop regelen. Eentje moet naar de kleuterschool, de ander blijft bij me. Ik wil niet opnieuw zoveel regelen en slechte keuzes maken voor mijn kinderen of mezelf. De bond wacht op mij, maar ik neem eerst tijd voor mezelf.”
De Italiaanse sluit niet uit dat ze terugkeert in 2030 om in Thialf deel te nemen aan de Spelen, de plek die haar zo vertrouwd is door het marathonschaatsen. “Ik hak nog geen knoop door, al zal het heel lastig worden daar mijn titels te verdedigen. In Italië kreeg ik zoveel energie van het thuispubliek.”
De kans dat ze zich waagt aan de sport waarin ze twaalf keer wereldkampioen is geworden en waarvoor ze is afgereisd naar Rotterdam, acht ze een stuk kleiner. “Er is in al die jaren veel veranderd in het skeeleren. Mijn beste onderdelen waren de tien kilometer puntenafvalkoers en de twintig kilometer afvalkoers, die zijn nu allebei verdwenen. Mijn laatste EK heb ik gereden in 2024, omdat ik Tommaso wilde laten zien dat ik ook inlineskater ben geweest. Daar heb ik nog een Europese titel gewonnen als moeder.”
Maar mocht het haar gegund zijn om opnieuw moeder te worden, zou ze haar tweede kind dan ook niet willen laten zien dat de mogelijkheden onbegrensd zijn, mits je maar keihard werkt? Toch zal dat zelfs voor een onvermoeibare en gedreven Lollobrigida een hele opgave worden.
