Antoinette de Jong hield het niet droog tijdens de KPN NK allround in Thialf afgelopen seizoen. In 2015 plaatste ze zich net niet voor de afsluitende 5000 meter, maar in 2016 doet ze dit wel en grijpt ze zelfs de nationale titel. Een moment waar ze het niet droog hield. “Een jaar geleden zat ik thuis te huilen en nu heb ik tranen van blijdschap."
In maart 2016 wordt Jorien ter Mors onderscheiden met de Ard Schenk award, waar ze haar tranen niet kan bedwingen. Tijdens de jaarlijke uitreiking kreeg de langebaanster de prijs overhandigt door haar moeder en zus en juist dat ontroerde haar. “Zij doen alles voor me.”
Helaas kent de sport niet alleen tranen van geluk. Tijdens de bekendmaking dat Jorien ter Mors definitief voor het langebaan koos blonken de tranen in haar ogen. Ze verwoorde het zelf als een relatie van twaalf jaar waar een einde aan komt. En dat doet pijn.
Kjeld Nuis kon tijdens de WK Afstanden in Kolomna afgelopen februari zijn tranen niet bedwingen en liet zijn emoties de vrije loop. "Stiekem in het halletje uit het zicht", aldus Nuis. Hier verloor hij het goud en ging met brons naar huis op de 1000 meter.
Niet alleen waren er dit jaar sportgerelateerde tranen. De moeder van Irene Schouten werd pas getroffen door een hersenbloeding, waardoor Schouten door emoties overmand was na haar winst tijdens de vierde wedstrijd van de Marathon Cup in het nieuwe Thialf. "Het gebeurde op de automatische piloot. Ik voelde er niets bij."