Thijs Wiersma heeft al enige ervaring op dit vlak: hij reed in 2025 op het EK in Frankrijk waar hij 58e (wegrit) en 15e in de tijdrit werd. ‘Groentje’ is echt een omschrijving die bij de Emmeloordse Jade Zijlstra past. Zij fietste begin mei 2026 pas haar eerste koers, de Omloop Door het land van Bartje. Een week later eindigde ze al als 13e in de juniorenversie van Luik-Bastenaken-Luik.
Op de Strada del Renon, een steil oplopende verbindingsweg tussen Bolzano en Collalbo, ontpopte Jade Zijlstra zich, zoals een rups verandert in een vlinder. Het was december 2025 en de schaatsselectie van Peter Kolder had een trainingskamp in Italië. Daar etaleerde de Emmeloordse van KNSB Talent Team Noord plotseling haar kwaliteiten op de racefiets. Vrolijk fladderend als een vlinder reed ze omhoog, zonder er erg in te hebben dat de stijgingspercentages in dat deel van Zuid-Tirol moordend kunnen zijn.
“Ik fietste heel hard naar boven. Volgens mij was ik wel vijf minuten sneller dan het tweede meisje van onze groep. Het was leuk. Iedereen was onder de indruk. Toen heb ik Peter gevraagd of ik niet een keer een wedstrijdje zou kunnen rijden; dat leek me wel mooi. Hij heeft het daarna voor me gefikst. Ik kon me aansluiten bij De Peddelaars uit Hoogeveen. Het plan was om te beginnen in Luik-Bastenaken-Luik.
“Bij nader inzien leek dat de ploegleider niet zo’n goed idee, omdat ik nog niets wist van wielrennen, het rijden in een peloton of het positioneren”, gaat Jade in een ruk verder. “Daarom startte ik een week eerder (2 mei 2026) in de Omloop van het land van Bartje. Het ging niet zo goed, ik finishte als 60e of zo (in werkelijkheid 41e), maar in Luik – een veel grotere wedstrijd – werd ik al 13e.”
Zijlstra, die via speciaal topsportonderwijs zo meteen begint aan haar laatste jaar vwo, maakte ferme stappen in een paar maanden. Dagelijks lerend van haar trainingen pakte ze in de vijfde race haar eerste overwinning. Tijdrijden lukte ook aardig. In Wieringerwerf zette ze op een normale koersfiets de achttiende tijd neer. “Na die wedstrijd heb ik om een aanwijsplek gevraagd voor het Nederlands kampioenschap. Die kreeg ik en op het NK behaalde ik de zesde plaats bij het tijdrijden. Voor de bondscoach was dat reden om me uit te nodigen voor Watersley Ladies Challenge.”
Intussen kent ze dat evenement, maar tot aan haar deelname wist Jade nergens van. En nog niet, zo zegt ze heel eerlijk. “Ik zit er nog niet zo in. Ik fiets voor de ontspanning en het plezier. Bij het schaatsen komt in de winter al genoeg druk kijken.” Wie de beste wielervrouw ter wereld is? Ze moet het antwoord eerst schuldig blijven. Een klein zetje in de rug is echter voldoende om de naam van Demi Vollering op te lepelen. “Ik weet er allemaal niet zoveel van”, klinkt het verontschuldigend, ook als de Tour de France Femmes die zaterdag van start gaat, de revue passeert. “Nee, daar ben ik niet mee bezig geweest.”
Heerlijke onbevangenheid is het, bij een jong pareltje van de ijsbaan dat aanleg heeft om hard te kunnen trappen. Het schaatsen is nooit ver weg. “Wielrennen is leuk, maar binnenkort heb ik weer een trainingskamp met KTT in de Ardennen. Of ik daardoor nog wat andere koersen kan rijden ter voorbereiding op het EK, weet ik niet. En nu ben ik op vakantie, in de buurt van Embrun. Hier fiets ik ook wel, vandaag nog twee bergen van zeven kilometer opgereden.”
Goede training voor het EK in Ljubljana, begin oktober. “Ja, in dat parcours zit een beklimming van 2,2 kilometer à tien procent.” Gniffelend: “Dus daar kan ik ook wel mensen naar huis rijden. Of pijn doen, haha! Ik vind het in elk geval erg leuk om mee te doen. Ik sta straks met veel plezier aan de start. En ook een klein beetje met een doel, omdat ik weet dat ik kans maak.”
Chantal Blaak, oud-wereldkampioen op de weg bij de vrouwen en winnaar van veel grote eendagskoersen, is als bondscoach van de junioren erg enthousiast over Jade Zijlstra. Ze vindt de tiener supersterk, maar heeft ook al gezien dat ze ‘nog geen wielrenstertje is’. “Ze heeft nog heel veel te leren. Geen probleem, ze is zó jong en heeft al veel opgestoken. Toen ik haar verleden week opstelde in een meerdaagse koers in Limburg heeft ze een spoedcursus wielrennen gehad.”
Alle verrichtingen in de tien wedstrijden die de schaatser tot dusver in haar leven heeft gereden, hebben Blaak doen besluiten het talent een kans te gunnen in Slovenië. “Mijn ogen gingen open door het resultaat in Luik-Bastenaken-Luik. Nadat Jade in Berg en Terblijt wist te winnen, in een vrij sterk deelnemersveld, dacht ik die moet ik meenemen. De heuvels van Zuid-Limburg zijn misschien niet te vergelijken met wat er op de route ligt in Slovenië, maar als het bergop gaat komt ze bovendrijven”, meent Blaak. “Er ligt geen druk op hoor; ik ben vooral benieuwd waartoe meiden als Jade in staat zijn.”
Ze noemt het een bijkomend voordeel dat Zijlstra deel uitmaakt van dezelfde talentenschaatsploeg als Thijs Wiersma die door de wielrenunie (KNWU) is uitgenodigd voor het WK in Montréal. “Ze kunnen het goed met elkaar vinden, die combi werkt uitstekend. We zien allemaal hoe Thijs al presteert. Waarom zou het met Jade ook niet zo kunnen gaan?” Toch doet Blaak geen beroep op de jongeling voor het WK in Canada. “Ik heb slechts vier plekken te vergeven. Dan is het nog net niet. Ik vond het zonde om haar helemaal niet mee te nemen, maar het is nu puur om die vier startbewijzen. Ik heb een meisje dat aan de tijdrit meedoet, dus haar laat je automatisch in de wegwedstrijd starten. Dan blijven er drie plaatsen over.”
Wie de beste in zijn categorie (junioren) is op een specifiek parcours als dat van Parijs-Roubaix, ontsnapt niet meer aan de aandacht van de échte volgers en kenners. In het geval van schaatser Thijs Wiersma gaat het al verder, want deze allround sportman heeft intussen een contract op zak bij de belofteploeg van Visma – Lease a Bike. Het worden drukke jaren voor de knaap die zo lang mogelijk beide disciplines wil combineren. Dat hij daarin voorlopig heel goed slaagt, bewijst de uitverkiezing voor het wereldkampioenschap wielrennen in Montréal. Wiersma is zelfs als enige aangewezen om op de individuele tijdrit en in de wegrace aan te treden.
Hij las het van de week online. Er kwam geen belletje van de bondscoach. “Blijkbaar wordt het op deze manier bekendgemaakt. Ook goed”, is de laconieke reactie van Wiersma. “Ik had er aan het begin van het seizoen een beetje rekening mee gehouden. Naderhand niet meer, ook omdat ik niet lang voor het NK een sleutelbeen brak. Gelukkig kon ik nog een paar weken wat trainen en werd ik derde op het NK tijdrijden. Ik denk dat de bondscoach toen zag dat er nog wel meer inzit bij mij. Ik ben in elk geval blij dat ik naar het WK mag. Heel vet dat ik de enige coureur ben die beide WK-onderdelen kan rijden. Apart trouwens dat er twee schaatsers in de nationale selecties zijn opgenomen. Zeker van Jade vind ik het heel knap, aangezien ze pas dit jaar is begonnen wielerkoersen te rijden.”
Tom Leezer, gepokt en gemazeld als profrenner gedurende zestien seizoenen bij dezelfde organisatie (Rabobank, naderhand Belkin en Lotto-Jumbo), is de aangewezen man om Wiersma de weg te wijzen. Zonder Wiersma expliciet te noemen, geniet hij ontzettend van de sportbeleving die jonge gasten hebben. “Die hebben geen schrik om erin te vliegen, en door zo’n benadering hangt er een mooie energie om een groep renners heen”, aldus de Westlandse bondscoach van de junioren. Dan wel expliciet over Thijs en zijn aanpak van twee uiteenlopende takken van sport: “Thijs blijft Thijs. En die gaat gewoon zijn eigen route vinden, denk ik. Hij heeft dat nu toe al de hele tijd gedaan.
De combinatie gaat hem tot nu toe goed af. Ik kan het schaatsgedeelte natuurlijk niet beoordelen, dat zeg ik erbij. Al zijn er op de fiets enkele aandachtspunten, hij is en blijft een geweldige atleet die, als hij zijn kracht kwijt kan, tot prachtige dingen als coureur in staat is.”
Dat Leezer hem in september op twee disciplines inzet, is veelzeggend. “De tijdrit is relatief vlak en de wegrit heel lastig: in grote lijnen het rondje van de GP Montréal die jaarlijks wordt verreden. Dat vraagt om twee verschillende types, maar volgens mij kan hij beide aan. En mocht de wegrace te zwaar te zijn – wat goed mogelijk is met 3000 hoogtemeters - dan kan hij alsnog een belangrijke rol spelen voor het team.”
Wat Leezer evenmin is ontgaan: Wiersma is een knul met persoonlijkheid. “Zijn aanwezigheid zorgt voor een fijne werking in de groep. Thijs is rustig, al erg volwassen voor zijn leeftijd en in die zin brengt hij iets waardevols. Ik zou het leuk vinden als hij het stukje leert waarin ik goed was, het technische en tactische deel van de koers. Dat komt wel, mits hij maar genoeg in bepaalde wedstrijdsituaties belandt. De fysieke capaciteiten heeft hij sowieso.”
Tot slot over de kwestie het ‘moeten’ kiezen tussen wielrennen en schaatsen: “Zeker is dat hij door de combi een veel betere atleet is geworden. We zullen zien waar het schip strandt. Nu zegt iedereen: ‘Zodra je ouder wordt, moet je op een gegeven moment kiezen.' Er zijn toch meer sporters geweest die het tegendeel bewezen hebben, waarover iedereen zei: ‘Dit gaat niet lukken’. En dat is toch lukte. Mij zul je niet horen zeggen dat hij uiteindelijk een richting kiest. Want het zou me niks verbazen als Thijs Wiersma degene is die het voor elkaar krijgt in beide sporten te schitteren.”
