Dat lukte. De score, of het verdict van de juryleden die haar optreden van twee minuten en vijftig seconden moesten beoordelen, interesseerde Niki Wories nog het minst. Al ruim voordat de helft van de 33 vrouwen die in de O2 Arena van Praag hun best deden voor een finaleplaats op het WK Kunstschaatsen, klaar waren, was het genieten begonnen. “Ik ben zó trots op mijn prestatie vandaag. Zó verschrikkelijk trots en blij”, herhaalde Wories de laatste woorden met nadruk, een kwartiertje na haar rit. “Normaal kan ik heel kritisch zijn op mezelf en wat ik heb laten zien, maar vandaag niet. Dit was een van mijn beste küren in mijn hele carrière. En toevallig, wéér op het wereldkampioenschap. Net als tien jaar geleden in Boston het geval was. Toen werd het mijn moment, en dat gevoel heb ik vandaag opnieuw. Want wat is het de aanloop naar deze wedstrijd weer een rollercoaster geweest…”
Wories doelde op veel zaken waarvan ze het merendeel liever liet rusten. Het verleden, met daarin een centrale rol voor haar op 17 april 2023 overleden moeder, kon ze echter niet negeren. Voor haar hervatte Niki in het najaar van 2024 het kunstrijden na een korte pauze. Ze had een uitstapje gemaakt naar het ‘normale leven’, functioneerde geweldig als disciplinemanager van haar discipline bij de KNSB, maar kwam tot de conclusie dat ze nog niet klaar was met het schaatsen. Dat drong ook weer tot haar door in de spannende dagen voor het WK in de Tsjechische hoofdstad.
“De laatste keer dat ik hier, op dit podium, stond, was dat in het bijzijn van mijn moeder. Die zat op de tribune in Boston. Nu moest ik haar missen, en dat was wel een momentje voor me, te beseffen dat ik het niet meer kan delen. Dat wetend wilde ik niet minder goed presteren dan destijds. Het WK in Amerika was zo mooi. Toen dacht ik: als ik hier nu drie keer onderuitga in de kür…, dat wilde ik mezelf niet aandoen en dat gunde ik mezelf ook niet. Ik heb het er sinds het overlijden van Annelies niet zo heel veel over gehad, maar soms krijg je van die momenten waarop je extra wordt herinnerd aan iemand die er niet meer is. Juist omdat je dan dingen met diegene zou willen delen. Dit zou iets zijn geweest waarop mijn moeder zó trots zou zijn geworden. Dus toen ik mijn laatste sprong deed en landde, dacht ik aan haar. Oké, deze was voor jou.
“Dit was de reden waarom ik opnieuw ben gaan kunstschaatsen. En dan op dit niveau: ik weet het te doen op het moment dat het moet, terwijl ik bekendstond als het meisje dat het elke keer niet deed wanneer het werd verwacht. Het is me dit seizoen gelukt op het EK en het WK. Ik kan onder grote druk presteren. Nee, en eerlijk: het boeit me niet waar m’n resultaat me vandaag brengt. Dit wilde ik voor mezelf. Ik heb laten zien wat ik waard ben. Daarom ben ik nu een keer niet kritisch op mezelf. Dat ben ik twintig jaar geweest, om er vandaag van te kunnen genieten wat ik heb gedaan”, besloot ze, duidelijk geëmotioneerd door de hele situatie.
Wories haalde woensdagmiddag niet de finale van het solorijden bij de vrouwen. Haar puntentotaal van 48,41 was ruim twee punten te laag om zich te plaatsen voor de freeskate van vrijdag. Kaori Sakamoto, drievoudig wereldkampioen en vorig jaar tweede in de eindstand, leidt de dans (79,31 punten) voor haar langenoot Mone Chiba (78,45). Amber Glenn (72,65) en Isabeau Levito (72,16), beiden uit de VS, staan derde en vierde. Wories belandde op de 28e plek in het klassement, waar de eerste 24 doorgaan.
De uitslagen van het WK staan hier
