En juist daarom was de teambaas van Okay-Interfarms, Edward van Dijk, zo verguld dat hij de winnaar van de Marathon Cup nog een winter langer voor zijn vrouwenploeg had weten te behouden. De zakenman wist echter ook dat de situatie zou kunnen veranderen. Dat gebeurde, dankzij een ‘ontsnappingsclausule’ in de overeenkomst die Talsma al vroeg had getekend. “Tot 30 april zou ik kunnen ingaan op een aanbod van een commerciële langebaanploeg, zo was met Edward afgesproken. We realiseerden ons dat zo’n team dit jaar wat langer op zich kon laten wachten, vanwege de Olympische Spelen die alle aandacht vroeg. Toen Jillert me belde, was ik blij omdat ik graag wil kijken hoe ver ik kan komen. Het was alleen niet leuk om Edward op de hoogte te brengen. Hij was teleurgesteld, maar liet me vrij om de keuze te maken”, vertelt de 25-jarige schaatser voor wie de eerste kennismaking met haar nieuwe ploeggenoten soepel verliep.
“De meesten zijn bekend, dus dat is geen probleem. Het heeft uiteraard nog wat tijd nodig om iedereen beter te leren kennen, maar ik voel me al heel erg thuis in deze groep. Ben ook niet bang geweest dat het niet zou matchen. Of, misschien moet ik het anders uitdrukken: ik kan nu nog niet zeggen hoe het zal gaan werken, maar de ploeg spreekt me al erg aan. Het is fijn me op de twee disciplines, langebaan en marathon, te kunnen richten. Er is nog niet gedetailleerd gesproken over de precieze plannen, al denk ik dat het een kopie zal zijn van het voorbije jaar: lange afstanden, allrounden en de mass start. Naast de marathons natuurlijk.”
Talsma ziet weinig elementaire dingen veranderen, nu ze deel uitmaakt van een professionele stal. "Ik verwacht alleen dat ik meer van huis zal zijn, in verband met de trainingskampen die op het programma staan. Wat het trainen betreft, ervaar ik niet veel verschil. Ik heb altijd hard getraind en alles gedaan en gelaten voor mijn sport. Mogelijk zijn er meer centrale trainingen. Om eerlijk te zijn weet ik dat niet, want we zijn amper begonnen, Ach, ja, ik zie het wel en ga het beleven.”
Hoe de gang van zaken wordt in de marathonploeg, is interessant. Talsma was de beoogde kopvrouw van een team dat het sterrenensemble van Anema nog lastig zou kunnen maken. Straks neemt ze het met de meest succesvolle marathonschaatser van het peloton – Marijke Groenewoud – en nog een batterij aan toppers in dezelfde equipe op tegen de rest. Dat lijkt een kwestie van appeltje-eitje, plus: wie mag er van AH Zaanlander dan winnen?
Vervelend vindt Talsma dat vooruitzicht in geen geval. “Integendeel, ik denk dat het juist wel leuk is. Op de langebaan wil ik me nog verder verbeteren. De marathon bevalt me enorm, maar ik geloof dat ik in dit team veel andere dingen kan leren. Als ik een beetje optrek met Marijke en kijk hoe zij het een en ander aanpakt. Daar sta ik zeker voor open.”
Kevin van der Horst: voor het eerst full-prof
Het was Kevin van der Horst weer goed bevallen, het opwarmweekendje dat coach Jillert Anema traditiegetrouw in mei in elkaar flanst voor zijn schaatsers. “Hij leeft er een maand naartoe om er iets grappigs van te maken”, begint de Staphorster die aan zijn derde seizoen bij Team Albert Heijn Zaanlander toe is. “Voor ons begon het al in de dagen voorafgaand aan het weekend. Via de app ontvingen we allerlei verschillende opdrachten, in puzzelvorm. Dan waren het drie foto’s van personen die een link met elkaar hebben, of andersoortige raadsels. Met de uitkomsten kregen we een vertrekpunt van een wandeling voor de volgende dag, deze keer huize Groenewoud in Grou. Daarvandaan liepen we naar een fietswinkel waar er fietsen klaarstonden die we gebruikten voor een rit met als eindpunt een grote outdoor-locatie in Akkrum voor de overnachting.”
De op zondag gekregen zeil-les mocht het team naderhand in de praktijk brengen. “Degenen die al konden zeilen, zaten alleen in een bootje, de rest ging als tweetal het water op voor een wedstrijdje”, aldus Van der Horst over de ontspannen aftrap. Voor de net dertig jaar geworden marathonman wordt het een bijzondere episode: hij mag zich nu beschouwen als een full-prof op schaatsen. Voorheen reed hij in het Beloftepeloton, maar sinds zijn overstap naar Royal A-ware (de naam van de marathonploeg die onder AH Zaanlander valt, red.) werd het duidelijk dat hij dat niveau was ontstegen.
“In november 2025 had ik zelf al het idee dat het misschien het moment zou zijn om hogerop te stappen. Het kwam er in de voorafgaande zomer niet van, en ik heb er ook niet serieus werk van gemaakt. Des te blijer ben ik nu dat het wel zal gebeuren, mede omdat ik meteen in een van de betere ploegen zit en die ervaring mag opdoen. Ik kijk er heel erg naar uit.”
Zijn programmaopbouw zal er niet veel anders uitzien dan hij gewend was. “In de vorige winters miste ik steeds een aantal ochtendtrainingen vanwege mijn baan (teamleider logistiek bij een bedrijf in aluminium gevelproducten, red.). Het is de bedoeling m’n werk op een lager pitje te zetten zodat ik alle trainingen goed kan uitvoeren, en de arbeid-rustverhouding op orde te hebben. Dat kan ervoor zorgen dat er een kleine stap omhoog gaat in de marathonprestaties.”
Vertaald naar de competitie: “Elke zaterdag fris en fit zijn, en zo ook op natuurijs beter voor de dag komen. Ik ben momenteel nog twintig uur per week bezig met mijn baan, maar per 1 september stop ik. Dat geldt eerst alleen voor de wintermaanden; in februari 2027 bekijken we wat het seizoen erna zal brengen. Ik denk dat het me veel meer frisheid oplevert die het makkelijker maakt de (trainings)arbeid te verteren. Daar zal ik het meest profijt van hebben. Want als je niet wekelijks twee dagen rustiger aan moet doen omdat er nog vermoeidheid in het lichaam zit, kun je op dezelfde manier gestaag doorbouwen als de rest van het team.”
