In 2022 begon Kerstholt aan zijn nieuwe job als bondscoach. Als opvolger van Jeroen Otter had hij grote schoenen te vullen. “Ik kwam als groentje bij de ploeg binnen”, erkent Kerstholt meteen. “Ik had nog weinig ervaring als coach en ging werken met vedettes die overal een mening over hadden. Ik was iets voorzichtiger en pakte het stuur minder strak vast, liet dingen meer zijn beloop. Dat is gevaarlijk, want dan ontstaan er steeds grotere excessen.”
Kerstholt legt nader uit: “Als de cultuur nog niet helemaal goed afgestemd is, krijg je ruis. Mensen praten dan niet met elkaar, maar over elkaar. Er ontstaat wantrouwen. Prestaties helpen mee om dat te verminderen, minstens zo belangrijk is de progressie van de individuele rijders. Na verloop van tijd zagen ze dat hun niveau steeg op verschillende vlakken; alle parameters gingen vooruit. Als iemand binnen de groep vervolgens riep: ‘het is allemaal bullshit’, stond die alleen. De anderen zeiden dan: ‘Ik ga wel vooruit, praat maar met Niels en zorg dat je een aanpassing krijgt die voor jou werkt.’
“Later ben ik dat pas gaan aanpakken. Ik stap nu veel eerder naar iemand toe om te vragen wat er aan de hand is. We hebben afgesproken direct te zijn met elkaar. Dan zeg ik tegen die persoon: Kom de volgende keer direct naar mij toe, want dat is jouw verantwoordelijkheid. Zo direct was ik in het begin nog niet. Ik moest zoeken naar wat er werkt voor de groep.”
Aan het begin van zijn tweede olympische cyclus voelt Kerstholt het vertrouwen vanuit hemzelf en de groep om veel te veranderen. “Ik ben comfortabeler om fouten te maken. Als je nieuwe dingen wil proberen, schiet je ook weleens naast. We waren afgelopen seizoen een geoliede machine en wisten precies welke trucjes we konden toepassen om de vorm er snel in te krijgen. Daar hebben we volop gebruik van gemaakt. Maar die trucjes zijn misschien over een paar jaar wel achterhaald, daarom zoeken we naar nieuwe. Op dit moment kunnen we ons wat permitteren.”
Zo kreeg iedereen de ruimte om langer rust te nemen, ook Kerstholt. “Ik heb drie kinderen. Die waren twee, vier en zes jaar toen ik begon als bondscoach. Inmiddels zijn ze zes, acht en tien. Straks zitten ze op de middelbare school en denk ik shit, wat is het snel gegaan. Daarom ben ik ook meer thuis geweest na Milaan. Ik ben vier jaar best wel geleefd, net als de rijders. Ik heb aan iedereen de vraag gesteld waar ze in willen groeien en of ze ruimte nodig hebben.”
De antwoorden waren divers. Jens van ’t Wout wilde in een keer door, terwijl Xandra Velzeboer de tijd nam bij te komen van alle druk die op haar schouders rustte. Ze pakte de ruimte pakte om een concert boven een training te verkiezen en af en toe de langebaanschaatsen onder te binden. “Als we nu in een keer doorrammen en hetzelfde blijven doen, word je ergens de komende jaren of ingehaald of mensen branden mentaal op”, aldus Kerstholt.
Door verschillende blessures is de trainingsgroep klein geworden. Friso Emons (knie), Daan Kos (rug) en Leon Visser (knie) bouwen voorzichtig op en ook Sven Roes rijdt niet mee. Het levert enkele uitdagingen op voor Kerstholt. “Hoe meer je als groep alle kanten op gaat, hoe minder je de kracht van het team gebruikt. Shorttrack is met een groep samen trainen, bij elkaar komen en zo dat niveau omhoog stuwen. Maar we hebben gekeken naar de gemene deler. Iedereen wil op het WK titels pakken met de relay en daar werken we naartoe.”
Het WK van half maart is voor Kerstholt de stip aan de horizon waar hij al zijn rijders weer op scherp wil hebben. De voorbereiding en de eerste World Tours worden gebruikt om wat dingen te testen. Zo lopen er nieuwe stafleden mee om in de toekomst uitval makkelijker te kunnen opvangen, zal assistent Haralds Silovs vaker langs de baan staan tijdens wedstrijden en doen de rijders meer aan krachttraining om blessures te voorkomen en meer trainingsarbeid aan te kunnen. Ook doen er vaker junioren mee met de trainingen. “Die jongens en meiden ruiken hun kansen, dat is mooi. Rijden ze zich bij de World Tour-selectie komende weekenden, pakken ze extra groei mee en hebben ze een voordeeltje richting de toekomst.”
Van 't Wout sterk, maar Huisman en Kingma loeren
Deel een van de kwalificaties voor de World Tour is afgewerkt: de tijdritten (een volledige uitleg van het kwalificatieproces lees je hier). Jens van 't Wout was met afstand de beste op de zes en negen rondes, maar moest op het kortste nummer Kay Huisman voor zich dulden (28,173 om 27,973). Ook Niels Kingma deed het niet onverdienstelijk, de herintreder van TeamNL reed dezelfde tijd als Van 't Wout op de 333 meter en werd op de andere twee onderdelen tweede en derde.
Xandra Velzeboer meldde zich wegens ziekte af voor de eerste krachtmeting, waardoor er drie verschillende vrouwen bovenaan eindigden. Selma Poutsma op de 333 meter, Michelle Velzeboer was het snelst over 666 meter en de 1000 meter was voor Zoë Deltrap.
Op Shorttrackonline zijn alle uitslagen te vinden en dit weekend draait daar ook een livestream.
