Twee weken geleden was het feest in huize Straathof. Oudste dochter Kiek kreeg bericht dat ze zich voor het eerst had gekwalificeerd voor een World Tour. Zusje Pom werd direct gebeld, die in Italië woont voor het shorttrack. Ook de twee jongsten, Ief en Juup, zijn besmet geraakt met het shorttrackvirus en rijden op hun niveau internationale toernooien.
Dat talent om snel over bevroren water te scheren hebben ze van huis uit meegekregen. Vader Jeroen werd in 1996 de eerste wereldkampioen 1500 meter, op de langebaan. Toch wilde hij niet dat zijn dochters voor dezelfde sport kozen. Kiek legt uit: “Mijn moeder is op haar achttiende gevallen op de ijsbaan in Leiden. Daar heeft ze een dwarslaesie aan overgehouden. Wij mochten vervolgens niet langebaanschaatsen, omdat daar geen kussens langs de baan stonden. Zo zijn we begonnen met shorttrack. Bovendien konden we met een trainer dichtbij en krappe bochten goed de schaatstechniek leren.”
Fietstochten
Ook in de vakanties zocht de familie Straathof de fysieke uitdaging op. “Alles mee op de fiets en dan een paar weken lang van camping naar camping. Geen heel lange tochten, maar zo’n dertig of veertig kilometer per dag, want het was wel vakantie.”
Omdat de vier dochters inmiddels zoveel sporten, hebben de gezinsvakanties een rustiger karakter gekregen. Dat weerhoudt Straathof er niet van om er zelf op uit te trekken. “Na mijn examens vorig jaar ben ik vanuit Leiden met de gravelbike vertrokken. In vijftien dagen heb ik 1500 kilometer gefietst met ontzettend veel hoogtemeters. Het was een uitdaging zelf verantwoordelijk te zijn voor alles: de route, het eten, pech aan de fiets.”
Het plan was dat Straathof de overstap van shorttrack naar de langebaan zou maken zodra ze de basis onder de knie had. Twee seizoenen waagde ze zich aan de races tegen de klok, maar ze vond het saai. “Op de langebaan kon ik goed werken aan mijn lange stukken, want dat was – en is – niet mijn sterkste punt. Maar dat alleen rijden vond ik niet zo leuk. Ik kreeg te horen dat ik meer moest trainen om verder te komen, maar ik wilde liever shorttracken.”
Al snel bleek de lange Zuid-Hollandse aanleg te hebben. Op zestienjarige leeftijd won ze goud op het Europees Jeugd Olympisch Festival met de mixed relay. Afgelopen zomer leek ze in navolging van leeftijdsgenoot Zoë Deltrap op weg naar de nationale trainingsselectie (NTS) van bondscoach Niels Kerstholt. Tot haar eigen teleurstelling hoorde ze dat er geen plaats was voor haar.
Een plan B had ze op dat moment niet. Ze was te oud voor het KNSB Talent Team (KTT) waar ze reed en ze was bang dat de internationale trainingsgroep van het Centre of Excellence (CoE) haar te weinig uitdaging zou bieden. Moest ze uitwijken naar het buitenland? Zelfs stoppen schoot door haar hoofd. Uiteindelijk lag de oplossing in een combinatie van de Nederlandse opties. Coach Koen Hakkenberg gaf haar de kans om een jaar langer bij het KTT te blijven, waarbij ze tijdens de trainingen aansloot bij het CoE en de NTS.
'We zijn geen marathonschaatsers’
Hakkenberg heeft Straathof het afgelopen half jaar grote stappen zien maken. “Eind vorig seizoen zijn in Bormio een paar dingen op z’n plaats gevallen voor Kiek. Tactisch heeft ze daar veel geleerd. Ze wil altijd heel hard werken in een race, maar soms kan ze beter geduld hebben en haar energie in één actie stoppen in plaats van in drie halve pogingen.”
Afgelopen zomer hebben ze gewerkt aan het huiswerk dat Straathof meekreeg vanuit de NTS: fel rijden en diep zitten. “Kiek is in de basis totaal geen sprinter. Ze is extreem aeroob getraind, dus heeft een enorm duurvermogen. Ze fietst altijd met de mannen, houdt dat prima vijf uur vol. Alleen zijn we geen marathonschaatsers. We moeten heel explosief zijn op het ijs. Daarin heeft ze een grote stap gezet.”
De komende weken moet ze het zonder Hakkenberg stellen, want ze zit in Canada voor de World Tours in Vancouver en Montréal. Of en op welke afstanden ze in actie komt, is nog afwachten. Het zal ongetwijfeld een onvergetelijk moment in haar carrière worden, die ooit begon op de shorttrackbaan vanwege de kussens…
