“De tijd die uit mijn benen kwam, had ik wel verwacht. Dat het de tweede tijd van vandaag was, daar had ik dan weer geen rekening mee gehouden. Bizar hoor”, zegt Johan Talsma (21) na het bemachtigen van zijn eerste World Cup-ticket.
In de eerste rit tegen Rem de Hair mocht Talsma, voordat de grote sprintkanonnen hun tijden noteerden, bewijzen dat hij een renner is uit de stal van Gerard van Velde. De sprinter van Reggeborgh opende in 9,72 seconden en zette met 35,12 een tijd op het uitslagenbord waar weinig concurrenten van schrokken. Op dat moment kwam hij twee tienden tekort voor het vijfde World Cup-startbewijs.
Anderhalf uur later nam de 21-jarige Talsma het op tegen voormalig wereldkampioen Kai Verbij. Hij opende nagenoeg hetzelfde, maar scherpte zijn tijd met vier tienden aan tot 34,74. Een persoonlijk record voor de Fries. Talsma’s tijd bleek uiteindelijk goed voor de tweede plaats van de avond. “Wat mijn geheim is? Over het algemeen ben ik snel op de eerste 100 meter. Ik was vandaag niet de snelste, dus er zit misschien nog wel meer in. Ik wist dat dit mogelijk was. Het was geen verrassing.”
In overleg met zijn team besloot Jenning de Boo de tweede omloop over te slaan. Hij zette een ijzersterkte tijd neer van 34,20, die uiteindelijk goed bleek te zijn voor de overwinning. De tijd van Talsma leverde hem een plek op het internationale podium op. Iets waar hij zelf nog nauwelijks een voorstelling van kan maken. “Het oranje pak. Dat kan ik me nog niet voorstellen. Ik weet dat ik naar China ga, maar dat is het wel, haha. Ik ken daar helemaal niks van, dus ik ben heel benieuwd.”
Tegenvaller
Naast Talsma plaatste ook ploeggenoot Stefan Westenbroek zich met de derde tijd (34,75) voor de World Cups. Sebas Diniz klokte de vierde tijd (34,85), terwijl Kayo Vos met 34,87 het vijfde internationale ticket veroverde. Merijn Scheperkamp viel echter buiten de boot. Dat is opvallend, want tijdens het NK Afstanden van vorig jaar veroverde hij nog het vijfde startbewijs.
“Het was niet de druk”, vertelt Scheperkamp aangeslagen na zijn race. De eerste omloop verliep matig met 35,15 seconden. Bij zijn herkansing schaatste hij met 34,99 de vierde tijd, maar dat is niet genoeg voor een World Cup-ticket. “Ik ben de hele zomer geblesseerd geweest. Daar heeft mijn prestatie wel iets mee te maken.”
Bult
Scheperkamp, die overstap van Team Essent naar Reggeborgh deze zomer maakte, kampt al een tijdje met een Morel-Lavallée-laesie. Een vochtophoping onder de huid die een flinke bult op zijn heup veroorzaakt. Daardoor heeft de schaatser veel trainingen gemist, maar daar wil hij zijn tegenvallende resultaat niet aan ophangen. “Ik was gebrand om te winnen. Het was een opstapeling van alles”, concludeert hij. “De race was gewoon slecht. Niet Merijn-waardig.”
Toch recht de sprinter zijn rug en richt zijn vizier op zondag. Dan krijgt hij op de 1000 meter nog een kans om zich te bewijzen en alsnog met het team mee te reizen. “Het was niet goed genoeg, maar we gaan ervoor. Technisch mis ik nog wat finesse. Het moet beter.”
