Een dip na het olympisch succes? Motivatieproblemen? Totaal geen sprake van bij Jens van ’t Wout. In het Pacific Coliseum pakte hij de draad van vorig seizoen probleemloos op. Van sprinten op hoge snelheid tot het tactische steekspel van de 1500 meter: hij beheerste het allemaal.
“Op de kwalificatiedag had ik veel foutjes. Ik moest er echt even inkomen”, vertelt Van ’t Wout, die in het hoofdprogramma het tij volledig wist te keren. “Consistentie was altijd een probleem voor mij, maar beter beginnen dan dit kan niet.” Door zijn twee zeges staat hij bovenaan in de Crystal Globe, het klassement voor de beste shorttracker van de World Tour. “Dat is zeker een van mijn doelen dit jaar. Het wordt een mooie strijd, zeker als William weer terug is.”
Met William doelt hij op William Dandjinou, de shorttracker uit Canada die aan het begin van de winter nog ontbreekt. Zo zijn er meer mannen die na het olympisch seizoen een pauze hebben ingelast. Ook Dae-heon Hwang uit Zuid-Korea en de Italiaan Pietro Sighel laten in Vancouver verstek gaan.
Voor Van ’t Wout kon het seizoen juist niet snel genoeg beginnen. De shorttrackfreak besloot in de zomer zijn sport ‘nog serieuzer’ aan te pakken. Hij won kilo’s om fitter het seizoen door te komen en meer kracht op het ijs te hebben. Hij kon niet wachten om weer tegen de wereldtop te racen.
In de finale van de 500 meter had de Nederlander niet de beste start, maar met zijn versnellingen kon hij veel goedmaken. Hij dreigde even ingesloten te raken achter Steven Dubois, die de deur probeerde dicht te houden in dienst van landgenoot Maxime Laoun. Maar zelfs olympisch kampioen Dubois was niet opgewassen tegen de Nederlander. Vervolgens werd Laoun ook eenvoudig aan de kant gezet, waardoor het eerste goud van deze World Tour-jaargang binnen was.
De tweede gouden plak liet nog geen uur op zich wachten. In een trein van acht man koos Van ’t Wout de zesde wagon in de finale van de 1500 meter. Zijn strategie was de Koreaan Rim volgen, maar met vier rondes te gaan kon de Nederlander zijn geduld niet meer bewaren. Een voor een haalde hij zijn concurrenten in. Hij moest tot het gaatje gaan, maar bij het horen van de bel had hij de koppositie veroverd. Juichend pakte hij zijn tweede overwinning van de dag.
Zilver en brons vrouwen
De vrouwenrelay leek lange tijd op koers te liggen voor de derde Nederlandse zege van de avond, maar Diede van Oorschot – die geen beste indruk maakte – verloor veel terrein in haar laatste beurt. Vanaf de vierde positie moest Nederland zich terugknokken. Door een goede duw van Selma Poutsma kon Xandra Velzeboer opschuiven naar plek twee. Vervolgens wilde ze ook Elisa Confortola voorbijsteken, maar een uitstekende arm van de Italiaanse versperde de weg. Beide vrouwen schoven naar de boarding. Italië werd voor deze actie bestraft, waardoor Nederland het brons kreeg omgehangen. Voor Kiek Straathof was het de eerste podiumceremonie op het hoogste niveau. Omdat zij in de halve finale had gereden, kreeg ook zij een medaille.
Xandra Velzeboer had eerder op de dag de finale van de 1000 meter behaald. Daarin leek de verkoudheid waarmee ze tobt haar op te breken. Minjeong Choi was een maatje te groot voor de olympisch kampioen van Milaan. De 28-jarige Koreaanse heeft aangekondigd na dit seizoen afscheid te nemen en geeft nog een keer alles ‘om later nergens spijt van te hoeven hebben’.
In de nacht van zondag op maandag wordt het hoofdprogramma hervat met de mixed relay, de 500 en 1500 meter voor vrouwen en de 1000 meter en relay voor mannen. Op dat laatste onderdeel is Nederland al uitgeschakeld. Het volledige programma en de uitslagen vind je op de kalenderpagina.
