Technisch directeur Remy de Wit van de KNSB behoort tot het schaatscircus dat in Noord-Amerika de ontwikkelingen op de voet volgt. Hij volgde de teams voor de ploegenachtervolging deze week tijdens de training en constateerde dat het vrouwengezelschap mét Marijke Groenewoud een ijzersterke indruk maakte. Waar Elisa Dul afgelopen weekend de (ondankbare en voor haar te zware) rol van derde rijder in het treintje moest vervullen, draaide Groenewoud als teruggekeerde pion in de formatie weer net zo gemakkelijk mee. “Het zag er heel goed uit”, aldus De Wit. Met andere woorden: die vijfde plaats van de eerste wedstrijd zal meer dan waarschijnlijk een vervelend incident zijn geweest. Nog even geduld hebben, zondag volgt het antwoord.
Wat verder wel vaststaat: in de beroemde matrix (volgorde van medaillekansen voor Oranje op de verschillende afstanden tijdens het olympisch langebaantoernooi) van eind december zal de vijf kilometer niet in de hoogste regionen voorkomen. In 2022 was de hoop gevestigd op Patrick Roest; van de stayers die zich anno 2025 tot de besten van ons land mogen rekenen, zit geen enkele wereldtopper, laat staan een directe medaillekandidaat. Dat is betreurenswaardig, maar het verval op de langere afstanden tekende zich de voorbije winters reeds af.
Momenteel staat de derde man op de vijf kilometer (Marcel Bosker) zestiende in de rangschikking. Wil TeamNL dadelijk het maximaal aantal startplekken in Italië, moeten de eerste drie rijders in de top-15 staan. Ook van belang is de belabberde uitgangspositie van
de team pursuit bij de mannen. Om van de partij te kunnen zijn, moet het NL-trio bij de eerste zes naties staan wanneer na de vierde wereldbeker de balans wordt opgemaakt. De Wit: “Als Nederland op plek zeven blijft steken, zijn we een startplek sowieso kwijt en kunnen er slechts acht mannen naar de Spelen. Het hangt dan verder af van de tijden die we er omheen rijden of het ons nog een plaats kost. Dat is een ingewikkelde rekensom die we nog niet kunnen maken.”
Neemt niet weg dat de technisch directeur onveranderd hoopt op het maximaal aantal plekken van negen voor de mannen en negen voor de vrouwen. “En wij proberen die uit het vuur te slepen door de lange adem te tonen (in vier World Cups strijdbaar zijn, red.). Landen die niet voor de volledige quota gaan omdat ze simpelweg niet over voldoende schaatsers beschikken, hebben toegewerkt naar Salt Lake om daar te pieken. Was iemand daar goed en reed hij of zij een snelle tijd, dan komt die altijd op de Spelen. Bij ons zit dat niet zo in elkaar. Daarom zeg ik: het is onmogelijk, op basis van wat tot nu toe de resultaten zijn van TeamNL, al conclusies te trekken. Ik ben wel van mening dat we niet zo slecht uit de startblokken zijn geschoten. Het is in het verleden weleens minder geweest."
