De Nijmeegse Schaatsvereniging is op het gebied van shorttrack nog één van de kleinere clubs in Nederland. Desondanks zet Theo Wegman zich inmiddels al vijf jaar in voor de vereniging, en dat is misschien nog wel zwak uitgedrukt. Noem een vrijwilligerstaak, en hij vervult hem: van wedstrijdsecretaris tot trainer, van het opmaken van de begroting tot het beheer en onderhoud van de huurschaatsen en het regelen van baanbeveiliging, Theo doet álles.
Hoe is het daartoe gekomen?
"In 2001 werd begonnen in Nijmegen shorttrack op te zetten, daarvoor was er helemaal niks. Zelf begon ik in die periode ook met shorttracken, en net toen het een beetje zou doorbreken stopte mijn ‘voorganger’ ermee. Het was toen al zo dat hij vrijwel alles alleen deed. We waren toen met een groepje van tien, vijftien man over en ik vond het zelf heel leuk, dus had ik de keuze: we laten het weer helemaal in elkaar storten, of ik pak het op en kan zelf nog een beetje schaatsen. Nadat de andere overgebleven trainer in 2006 ging verhuizen deed ik alles zelf."
Is het niet lastig jezelf – nu al vijf jaar lang – ieder jaar weer daarvoor te motiveren?
"Vooropgesteld: zodra ik ijs ruik heb ik altijd zin om te schaatsen. Ik ben het zelden zat en je kunt me er bij wijze van spreken ’s nachts voor wakker maken. Afgezien daarvan is mijn hoofdmotivatie als vrijwilliger om het shorttrack in Nijmegen te behouden. Daarnaast is het belangrijk geweest dat de langebaantak van de vereniging, vooral in het begin, shorttrack helemaal niks vond. Terwijl ik heb gezien hoe leuk de jeugd het vindt, hoe snel kinderen dankzij shorttrack het schaatsen oppikken en hoe snel ze al wedstrijden gaan rijden. Ik wilde dus ook een punt maken, dat shorttrack op zijn waarde beoordeeld wordt. En dat is tot nu toe ieder seizoen gegroeid."
Wat zijn de minder leuke kanten aan zoveel vrijwilligerswerk?
"Vooral dat ik zelf niet zoveel meer kan trainen. Ik vind het bijvoorbeeld ook heel leuk om marathonwedstrijden te rijden, maar dan moet je toch meerdere keren per week aan de bak. Hetzelfde geldt voor shorttrackwedstrijden. Ik rijd nu al jaren steeds dezelfde tijden, en zou toch heel graag wel wat sneller willen kunnen. Maar dat kan natuurlijk alleen als ik zelf meer zou trainen. En er gaat uiteindelijk natuurlijk schandalig veel tijd in zitten. Tussen september en april elke dag zeker een paar uur. Van april tot augustus probeer ik dat zoveel mogelijk stil te leggen, voor zover dat lukt."
Buiten het statement waar je het over hebt – wat hoop je te bereiken met je inzet voor de vereniging?
"Ik hoop op den duur een constante voor het shorttrack in Nijmegen te krijgen. In de afgelopen jaren heb ik steeds het arsenaal aan leden moeten vernieuwen, omdat we ieder jaar op een andere dag en een andere tijd training hadden. Niet iedereen kan natuurlijk op alle dagen. Het is nu voor het eerst dat we twee jaar achter elkaar op woensdag ijs hebben, waardoor het makkelijker is leden te behouden. Ik hoop dus dat dat in de toekomst ook zo blijft. Dan komen daar wellicht later ook voldoende vrijwilligers uit voort."
Welke vrijwilliger wilt u graag terugzien in de 'Vrijwilliger van de Week', en waarom? Laat het ons weten door een mail te sturen naar redactie@schaatsen.nl!