Donderdagavond wordt Zhongyan Ning tijdens het WK Sprint voor het eerst omgeroepen als olympisch kampioen. Die gedachte brengt een brede glimlach op het gezicht van de Chinees. “Ik kijk echt uit naar dat moment. Het is mijn droom om zo aangekondigd te worden. Ik heb heel vaak tegen Kjeld Nuis geschaatst. Elke keer werd bij zijn introductie gezegd ‘Drievoudig olympisch kampioen’. Dan dacht ik: wat een goede titel. Nu roepen ze mij om als olympisch kampioen.”
Die eer heeft hij te danken aan zijn geweldige race op 19 februari. Slechts twee weken geleden verbaasde hij de gehele schaatswereld, inclusief zichzelf, door de onverslaanbaar geachte Jordan Stolz naar het zilver te verwijzen op de 1500 meter. “In 2022 versloeg ik Jordan een paar keer op de 1500 meter, daarna nooit meer. Het was een onbedwingbare berg. Zilver leek vooraf het hoogst haalbare, goud was buiten bereik.”
Maar Ning voelde wel dat hij in topvorm raakte. Elke race was beter dan die daarvoor. Daar kwam nog een geweldige loting bij, tegen Nuis. “Ik wilde graag tegen hem rijden, want ik wist dat we elkaar konden helpen. Dat was een gelukje. Bij het zien van de loting voelde ik wat zenuwen, maar ik werd gerustgesteld door de mensen om me heen. Op de dag zelf had ik weinig spanning. Ik was opgewonden, keek uit naar mijn race. Mijn doel om een medaille te winnen in Milaan was al behaald, na het brons op de 1000 meter en de ploegenachtervolging.”
Hoe anders was dat vier jaar geleden. Een 22-jarige Ning debuteerde in eigen land op de Spelen. Voor het thuispubliek wilde hij zo graag de titel winnen. Met een vijfde plek op de 1000 meter en een zevende op de 1500 bleef hij daar ver bij vandaan. “Na Beijing kwam ik in een diep dal. Ik was erg somber. Ik kon me niet neerleggen bij de teleurstelling en was mezelf kwijt.” Ning trok naar de bergen om te hiken. Hij had tijd nodig om zichzelf bijeen te rapen.
Uiteindelijk hielp de steun van zijn familie hem er weer bovenop. “Zonder hen was ik al lang gestopt. Op dat moment zeiden ze tegen mij: ‘De Spelen zijn voorbij. Waarom treur jij nog steeds? Je moet dit accepteren en hard blijven trainen tot de volgende Spelen. Je schaatst al tien jaar, ga daar mee door.’ Mijn familie gelooft in me. Ik ben ze zo dankbaar.”
Vier jaar later stond hij opnieuw op het grootste wintersportpodium, deze keer met veel minder zenuwen. “De afgelopen jaren heb ik aan veel grote wedstrijden meegedaan. In Milaan voelde het bijna alsof ik meedeed aan een World Cup. De wedstrijd was hetzelfde, de concurrentie was gelijk. Bovendien had ik vier jaar meer ervaring.”
Na afloop van de race lieten de tranen, die in groten getale over zijn wangen rolden, toch zien hoe belangrijk de overwinning was. Mede door zijn voorgeschiedenis kwamen er een hoop emoties vrij. “Ik kon niet geloven dat ik gewonnen had. Was het een droom? Ik had nooit verwacht goud te veroveren. De laatste vier jaar waren zwaar geweest voor mij.” Na de Spelen van Beijing stapte Ning over naar het internationale gezelschap Team Gold van Johan de Wit. “Trainen in een ander land, vaak in het buitenland verblijven. Voor mij was het een grote overgang, ik moest veel leren. Maar dit goud maakt alles goed.”
Ook zijn coach De Wit was zijn emoties niet meer de baas. Op het middenterrein van de Milano Speed Skating Stadium voor het oog van alle toeschouwers en camera’s beleefden de twee een intiem moment. “Ik zei tegen Johan dat ik niet kon geloven wat er gebeurd was. Hij zei: ‘Je hebt het gedaan, je hebt het gedaan! Geniet ervan.’ Johan en ik geloven in elkaar, dat is onze kracht.”
Helaas was zijn familie geen getuige van de eerste Aziatische olympische titel op de 1500 meter ooit. “Omdat ze geen Engels spraken en een visum moesten aanvragen, was het lastig om naar Italië te reizen. Maar aan de telefoon vertelden ze hoe blij ze waren dat ik gewonnen had. Net als ik hebben ze een paar dagen niet geslapen. Zij hebben dit succes mogelijk gemaakt.”
Inmiddels is de focus weer terug. Als regerend wereldkampioen sprint staat Ning komende dagen aan de start in Thialf. Maar hij maakt zich geen illusies. Als gevraagd wordt of het mogelijk is om Stolz opnieuw te verslaan, begint Ning hard te lachen. “Geen druk, ik ga mijn best doen en plezier maken. Ik heb hier geen specifiek doel, we zullen zien hoe ver ik kom.” Over de toekomst is Ning duidelijker. Nu Team Gold stopt, wil hij doorgaan op het ingeslagen pad. “Hoewel het lastig is, wil ik Johan graag volgen. Ik hoop dat ik onder hem kan blijven trainen.”
