Bondscoach Niels Kerstholt had deze week al gezien hoe energiek en gretig zijn kopvrouw nog was. Ze had voorgesteld om donderdag na de ochtendtraining een activiteit met het team te doen. Kerstholt overwoog indoor skydiving even, maar wilde het risico op blessures daags voor het mondiale titeltoernooi niet lopen.
Er kwam wel een andere teambuildingactiviteit. Materiaalgoeroe Kip Carpenter triggert TeamNL altijd op de dag voor de wedstrijd met een gezamenlijke activiteit. Ditmaal werd hun denkvermogen aangesproken met een simpele opdracht: bouw een geraamte van rietjes en elastiekjes om een ei, waardoor het niet kapot kan vallen. Maar spelletjes doen met topsporters valt niet altijd mee, zo weet ook Velzeboer. “Ik kan niet goed tegen mijn verlies, dat is irritant hoor.”
Ook op zaterdagmiddag liet ze dat blijken in de Aréna Maurice-Richard. Na bijna de hele finale van de 1000 meter vooraan te hebben gereden, werd ze in de slotmeters voorbijgestoken door de Koreaanse Gilli Kim. “Toen ik op kop was gekomen, dacht ik nu laat ik er niemand meer langs. Ik bouwde de rondetijden goed af, maar Gilli haalde me nog knap in. Ik was daar flink chagrijnig van, nog steeds wel”, vertelt Velzeboer aan het eind van de dag.
In de tussentijd had ze wel een wereldtitel gepakt: goud met de vrouwenrelay. Een mooie revanche na de teleurstelling van de Spelen, toen Michelle Velzeboer onderuitging. “Vandaag hebben we een heel strakke relay laten zien. We hebben ontspannen gereden en gingen uit van onze eigen snelheid en kracht. Dit konden we al in Milaan, maar mooi dat we hier echt het goud pakken.”
Jongere zus Michelle Velzeboer was heel trots op het team. “Omdat het op de Spelen was misgegaan - wat ik nog steeds niet onze schuld vind - waren we allemaal gebrand om hier te laten zien wat we waard waren. Deze week hadden we naar elkaar uitgesproken dat we nog steeds heel goed waren en voor goud wilden rijden. Ik ben blij dat we het nu zo hebben kunnen afsluiten. Dit is ook een beloning voor de afgelopen jaren. We hebben een nieuw team gesmeed en moesten de verwachting temperen. Toch konden we al snel weer voor hetzelfde doel gaan: goud.”
Door meerdere valpartijen liepen de Spelen voor de jongste van de twee zussen uit op een teleurstelling. Zondag hoopt ze op de 500 meter te bewijzen hoe goed ze is. De voortekenen zijn positief. “In de heats reed ik de tweede tijd. Al hoeft dat niet alles te zeggen, want vorige maand reed ik de derde… Maar ik blijf gefocust en hoop dat het nog iets moois brengt. Voor mezelf heb ik wat recht te zetten.”
Zus Xandra zou ook graag op de 500 meter willen uithalen. Mocht ze opnieuw het goud veroveren, heeft ze een kwartet aan wereldtitels op de 500 meter bijeen geschaatst. “Dit weekend heb ik echt zin om voor de titels te strijden. Door de Spelen weet ik hoe goed ik ben. Ik hoef niks meer te behalen, maar kan vrij racen. Dit seizoen heb ik geleerd dat ik dan het lekkerst rijd.” Al zal die vechtersmentaliteit ook op de slotdag van het seizoen weer de overhand krijgen…
