Tom Schuit bleek zo de sterkste en misschien ook wel de slimste van een kopgroepje van vijf, dat naast de drie podiumklanten ook nog bestond uit Remco Schouten en Henriek van Milligen. Dat was het vijftal dat de elfde race van de KPN Marathon Cup nog wat cachet gaf.
Dat die kopgroep er kwam, was al redelijk verbazingwekkend, want de wedstrijd van de normaal zo gretige mannen uit de Eerste Divisie kabbelde lange tijd voort. De vijf doorbraken die impasse met een uiteindelijk succesvolle vlucht. "Ik weet het niet", sprak Schuit. "De laatste tijd heb ik wel vaker de indruk dat onze wedstrijden op gang moeten komen. Dat was nu weer het geval."
Ook het slagen van de vijf was enige tijd onzeker. Dat vond ook Schuit zelf. "We bleven bungelen op tweehonderd meter. Dat is een lastige afstand. Door alles was er hier in Breda op het middenterrein staat, kun je niet zien wat er aan de andere kant gebeurt. Maar vanaf het moment dat we de staart van het peloton weer in het vizier kregen, ging het eigenlijk best hard.
De 24-jarige Noord-Hollander had toen al door wie zijn voornaamste rivaal voor de winst zou zijn. "Maarten Swings. Samen hebben we het meeste werk gedaan in die kopgroep, waren we de sterkste mannen. Swings was daarom de rijder waar ik echt op heb gelet."
Dat deed de schaatser uit Schermerhorn eerder deze week ook al, maar dan op het ijs van Erfurt, waar hij met een aantal rijders was neergestreken voor een trainingsweekje. "Daar waren die Belgen ook, en dan zie je dat die mannen echt wel hard trainen." Dat deed Schuit zelf ook, maar dat overkomt hem niet te vaak. "Eerlijk gezegd sta ik doorgaans een keer per week op het ijs. De rest van de tijd werk ik in een fietsenwinkel in Hoorn of pas ik op mijn nichtje van vijf maanden."
De inspanningen in Erfurt werkten daarom flink door. "Ik heb het echt gevoeld. En het autorijden ook. Daar word je ook niet beter van. Ik lag vanmiddag echt nog als een dood vogeltje op de bank, dacht ook dat het niet veel ging worden vanavond."
Dat pakte dus anders uit. In de laatste ronde zag Schuit wel hoe Remco Schouten in het kielzog van Swings onderuit ging, maar dat hinderde hem nauwelijks. "Ik had er geen last van. Vond het lullig voor Schouten, maar wist wel dat ik meteen een tegenstander minder had." Swings kwam als eerste uit de laatste bocht. "Ik heb alles gegeven en dat moest van diep komen, maar op het laatst had ik hem toch te pakken. Een halve schaats, meer was het niet. Maar ik zag het meteen."
Zo loste Tom Schuit zijn ploeggenoot Mark Ooijevaar af als winnaar in de Eerste Divisie, die zo even lijkt op een onderonsje van ploeg Appel Beton. Schuit, lachend: "Ik zei al tegen Koen Klinkhamer en Roy Mulder dat volgende week één van hen aan de beurt is."