De kansen van Koen Klinkhamer (27) tekenden zich af in het laatste deel van de wedstrijd. De Alkmaarder maakte deel uit van een kopgroep van drie, die de jacht opende op een ronde voorsprong. Daarin kreeg het drietal de broodnodige assistentie. Die ronde kwam er desondanks niet, maar de voorsprong was ruim genoeg om te kunnen sprinten om de zege. Daarin was Klinkhamer de snelste. En de ontlading bij de rijder van Bauerfeind was veelzeggend.
"Dit maakt mijn hele jaar goed", jubelde Klinkhamer na zijn zege. "Ik was nog niet in allerbeste vorm, had het druk met werk en met verbouwen. Dan merk je dat je nog net tekort komt, en val je net als in Breda uit de kopgroep. Ik voelde wel dat mijn vorm beter werd, maar vanavond was het vanaf de start heel goed. Ik kon mee in serieus langere kopgroepen en was zelfs nog alleen weg met Aleid Klompmaker."
Kopgroep
Uiteindelijk kwam er dan die kopgroep met drie, maar daar had Klinkhamer aanvankelijk niet te veel vertrouwen in. "Pas met het rondenbord op twaalf kreeg ik het gevoel dat het iets kon worden. Vanaf dat moment zijn we ook vol gaan rijden. We wisten ook dat we zeker podium zouden hebben als we weg bleven. Daarom hadden we er alle drie belang bij vooruit te blijven."
Klinkhamer, zelf werkzaam als productmanager Sport & Orthopedie bij Bauerfeind, rekende zich niet rijk, maar zag wel kansen. Met Arjen van der Kieft trainde hij in het verleden vaak. "Ik wist dat ik de betere sprinter ben van ons twee. Dat moest ik kunnen winnen. Maar Floran Bathoorn ken ik niet zo goed. Daar kon ik dus niet op vertrouwen en vandaar dat ik van kop af wilde sprinten."
Ellende
De jubelkreet kwam uit zijn tenen en gaf al aan dat het voor Klinkhamer een bijzonder moment was. "Persoonlijk is dit een grote overwinning voor me, ook al is het een doorstroomwedstrijd. In de afgelopen jaren was ik er best al eens dichtbij, maar het lukte nooit. Nu eindelijk wel. Vandaag was ik de beste. Zeker na de ellende van de afgelopen jaren betekent dat veel voor me."
Klinkhamer kwam enkele jaren terug ten val op de Weissensee na een botsing met de veegmachine. "Ik heb daar blijvend letsel aan overgehouden aan mijn rechterknie. Komt nooit meer goed, en ik heb er bij het schaatsen ook vaak last van. Dan kan ik gewoon mijn hoek niet meer houden. Soms loopt het ook wel goed, maar het zijn ups en downs. In het dagelijks leven heb ik er zelfs nog meer last van. De procedure over het ongeval loopt na drie jaar nog steeds."
Eigenlijk kleefde er slechts één smetje aan de zege van Klinkhamer: hij was een week te vroeg. "Haha, ja, eigenlijk had het volgende week in Alkmaar moeten gebeuren. Nou ja, dan gaan we dan maar op herhaling."
Bekijk hier de volledige uitslag.