Meer dan een bronzen medaille had Xandra Velzeboer deze winter niet gewonnen op de 1000 meter in de World Tour. Des te groter was het ongeloof op haar eigen gezicht, nadat ze in de Milano Ice Skating Arena al haar concurrenten had afgetroefd. Arianna Fontana had ze gedwongen tot een fout, Gilli Kim liet ze niet passeren en favoriet Courtney Sarault werd verwezen naar het zilver.
Vervolgens kwam het ritueel wat in Milaan al bijna vertrouwd voelt: de Nederlandse shorttrackers, inclusief staf, snelden richting de boarding om het feest met de 24-jarige mee te vieren. Geschreeuw, gegil, knuffels en bemoedigende tikken op haar rug; iedereen deelde mee. De olympisch kampioen zelf klom op de kussens om nog even verdwaasd om zich heen te kijken. Had ze nu echt haar tweede individuele titel gepakt?
Op de 500 meter was Velzeboer ijzersterk geweest. In de finale kon niemand mee in haar kielzog. Toch kwam het als verrassing dat ze op de dubbele afstand, waar ze in 2023 de wereldtitel op pakte, ook het goud veroverde. Courtney Sarault, dominant in de World Tours, werd eerder gezien als opvolger van Suzanne Schulting, de olympisch kampioen van 2018 en 2022.
In Velzeboers verklaring konden alle antwoorden teruggebracht worden naar een woord: vertrouwen. Dat had ze gekregen door haar goud op de 500 meter, door de twee titels van Jens van ’t Wout – ‘die gaven zoveel energie’ - en zelfs door de minder verlopen World Tours op de 1000 meter. “Je haalt geen vertrouwen uit gewonnen medailles, maar uit de dingen die je laat zien in de races. Niels en Haralds (Kerstholt en Silovs, red.) bleven dat deze winter maar herhalen.”
“Het hele seizoen zat ik op de 1000 meter op de goede posities, maar had ik het fysiek niet in me om het af te maken. Nu ben ik zo goed, dat ik de snelheid van de 500 meter kan gebruiken om in de laatste rondjes het verschil te maken. In de heat reed ik al heel makkelijk naar een snelle tijd, in de kwart- en halve finale voelde ik ook dat ik alles onder controle had.”
Na Van ’t Wouts gouden medaille op de 1500 meter sprong Niels Kerstholt met gevaar voor eigen benen uit het coachvak, landde hij half op de boarding om vervolgens op zijn pupil af te stormen. Deze keer nam hij wel netjes de trap, waarna hij wederom gek van enthousiasme Velzeboer feliciteerde. “Ik zie vandaag weer iets in elkaar vallen. In het verleden was Xandra gestrest als ze klem kwam te zitten in een race. Nu pakte ze het heel slim aan. Winnen doet natuurlijk wat met je.”
Niet alleen met Xandra, maar met het hele team. “Wij willen medailles met elkaar vieren”, legt Kerstholt uit. “We winnen samen, dat is een kernwaarde bij ons.” Speciaal daarvoor heeft assistent-coach Silovs geïnitieerd dat na elke zege een gezamenlijke viering komt. De winnaar mag digitaal een draai aan het rad geven en kan een klein prijsje winnen, zoals een zak drop. Of moet opdrukken als hij of zij pech heeft. Vervolgens komt er een speech.
Tussenstand na vijf onderdelen: twee speeches voor Velzeboer, twee voor Van ’t Wout. Kerstholt ziet dat zijn goudhaantjes steeds meer naar elkaar toegroeien. “Jens is de technisch en tactisch bezeten man, Xandra is heel gedisciplineerd in het uitvoeren van het programma en houdt van snelheid. Die moet je bijna afremmen. Ze beginnen nu wat dingen van elkaar over te nemen. Zo zag je vandaag hoe goed Xandra het tactisch kan uitspelen.”
Woensdag wordt duidelijk of Van ’t Wout net als Velzeboer kan excelleren op de 500 meter. In de voorrondes zette hij alvast de tweede tijd van het veld neer.
