Jens van ’t Wout werd voor de finale aangesproken door zijn opponent en collega Steven Dubois, die als olympisch kampioen ook op het WK als favoriet aan de start stond van het kortste nummer. De Nederlander moest een ‘Melletje’ doen, doelend op Jens’ oudere broer, die 500 meters vanuit de verloren vijfde startpositie bij de eerste twee kan eindigen. Niet door Melles explosieve start, maar door zijn geweldige doorversnelling in het tweede deel van de 500 meter. Zo deed Melle het in de olympische finale en moest jongere broer Jens het doen in de eindstrijd van het WK.
Jens ging gretig in op de woorden van zijn concurrent. “Let maar op”, zei hij tegen de Canadees, “ik finish straks als tweede achter jou.” De 24-jarige shorttracker hield woord, haalde onderweg drie rijders in en behaalde zijn beste individuele prestatie op een WK met zilver. “Vroeger deed ik met alles Melle na, nu ook op de 500 meter”, lacht Van ’t Wout.
Het had echter niet veel gescheeld of de jongste van de twee broers had de eindstrijd niet eens gehaald. In de halve finales was er contact tussen hem en de Turkse shorttracker Furkan Akar, waardoor beiden de boarding in vlogen. De knie van de Turk kwam daarbij lelijk tegen het rechterbovenbeen van de Nederlander. Een pijnlijk, blauw been was het gevolg, ook wel een ijsbeentje genoemd in shorttrackjargon. Omdat de buiteling werd afgedaan als race-incident, gingen beide mannen door naar de finale.
“Het eerste wat ik dacht was we moeten nog een mannenrelay rijden, waar ik klaar voor wil zijn. Toch besloten Niels (Kerstholt, bondscoach, red.) en ik dat ik wel mee zou doen aan de finale, want zo’n race kan gek lopen. Ik moest de start doorkomen en vervolgens meeglijden. In de finale voelde het de eerste twee ronden of ik door mijn been zakte, maar daarna kon ik meer op links rijden.”
Het is afwachten hoe Van ’t Wout de val verteert. “De dokter zei dat ik morgen wel moeite zal hebben met uit bed stappen. Ik verwacht desondanks aan de start te staan. Ik wil mijn lichaam aan gort rijden, want ik heb toch de halve zomer om te herstellen. Hierna heb ik geen races meer, alleen vakantie. Als ik dan met een beurs been op het strand ligt, geeft dat niet.”
Genoeg om voor te strijden zondag, want dan kan Van 't Wout zijn eerste individuele wereldtitel pakken, op de 1000 meter. Daarnaast wacht de finale van de mixed relay, die in Milaan nog uitliep op een drama na een valpartij in de halve finale.
Geen WK-finale voor relaymannen
De olympisch kampioenen op de relay hebben de A-finale niet gehaald, waardoor Nederland voor het vierde jaar op rij geen WK-medaille pakt op het teamonderdeel. Na een val van Teun Boer in derde positie waren de kansen verkeken voor het Oranje-kwartet. “Volgens mij brak Teun weg”, analyseert Van ’t Wout. “Hij is deze week flink ziek geweest en heeft maar een training op snelheid gedaan. Dan is het lastig om je aan te passen aan het ijs. Zeker als je zo hard gaat en je niet meer kunt nadenken over wat je voelt. Het is jammer dat we de finale niet rijden, maar wij hebben op de Spelen gewonnen. Dat pakt niemand ons meer af.”
