Wüst begon de zondag meteen goed met een klinkende zege op de 1500 meter. Die rit was ingegeven door haar teleurstelling over de drie kilometer van zaterdag. "Ik wilde wel iets rechtzetten na die mindere drie. En het is fijn als dat dan lukt."
Die drie kilometer had Wüst wakker geschud en gemotiveerd. Haar zelfvertrouwen had er niet onder geleden. "Ik had gisteren geen twijfel over de rest van het toernooi. Ik zat niet in de put, maar ik was wel boos op mezelf."
Ze was boos dat ze niet aan haar doelstelling had voldaan. "Je wil vier goede afstanden rijden. Dat is altijd het doel, maar soms zit er toch een mindere tussen", erkende ze. "Het kan niet altijd even goed gaan."
Toch sprak ze haar teleurstelling zaterdag wel uit en relativeerde ze het op dat moment niet met de wetenschap dat ook zij wel eens een foutje kan maken. "Ik ben een sporter met emotie en dat laat ik dan ook zien, want zo ben ik. Ik baalde."
Lang duurde dat niet, want al snel richtte ze haar blik alweer op de laatste dag van het toernooi. "Nog voor ik in bed kroop ging de knop om."