Vorig weekend reed Wüst in Erfurt al een trainingswedstrijd over 500 en 1000 meter. "Dat was de eerste test", vertelt ze. De wedstrijd bood voldoende vertrouwen om de beslissing te nemen om aan de start te verschijnen in Enschede.
Daarbij weet ze nog niet zeker of ze de 1000, 1500 en 3000 meter zal rijden. Mogelijk laat ze een of meer afstanden schieten.
Het waren een paar moeizame weken, de afgelopen tijd, erkent Wüst. Haar val op de fiets gooide haar voorbereiding helemaal in de war. Daarvoor was ze ook al gevallen bij een inlinetraining.
"Ik had een hele goede zomer, alleen ben ik toen twee keer gevallen. De eerste keer was bij een skeelertraining, dat was echt mijn eigen schuld. De tweede keer was op de fiets in Split. Ik had in de afdaling een lekker voorband. Dan is er geen houden meer aan."
Ze kwam hard ten val en sloeg met haar hoofd op de grond. "Als ik geen helm op had gehad, had ik hier niet gezeten", benadrukt ze. Toch was haar eerste zorg of ze haar duim misschien gebroken had, aan een hersenschudding of iets van dien aard dacht ze niet.
De dag erna pakte ze haar training alweer op. Toch merkte ze al snel de gevolgen van haar valpartij. "Ik had geen hoofdpijn en tot een inspanning van tachtig procent merkte ik niets, maar daarboven gebeurden hele rare dingen. Ik raakte mijn coördinatie kwijt en ik had heel veel herstel nodig. Er waren nachten dat ik wel twaalf uur sliep."
In de weken erna dacht Wüst telkens dat het ergste achter de rug was en ze weer hersteld was. Telkens opnieuw bleek dat niet het geval. "Dat ging op en af. Ik dacht dat ik er weer was en dan kreeg ik weer een terugslag. Dat was heel frustrerend, want het is nu al eind oktober terwijl ik begin september gevallen ben."
Nu heeft de rijdster dat gevoel wel van zich af kunnen zetten. "Ik ben er nog niet helemaal, maar ik kan wel weer wedstrijden rijden. Ik heb het gevoel dat ik beter moet losgelaten. Mijn lichaam geeft wel aan wat ik kan of niet."
Met haar tegenslag is ook haar kijk op de eerste World Cups van het seizoen veranderd. Aanvankelijk hoopte ze op hele snelle tijden in Calgary en Salt Lake City. "In de zomer dacht ik: yes, dat gaan we doen", lacht ze. Dat gevoel is weg. "Ik weet niet wat het is met Ireen Wüst en wereldrecords."
De ambitie is nu een stuk bescheidener. "Als ik me plaats dan weet ik dat ik geen toptijden zal rijden", beseft ze. En dat is extra frustrerend omdat Heather Richardson en Brittany Bowe al hebben getoond snelle tijden in de benen te hebben.
"Dat wordt de uitdaging: ik voorzie een scenario met een wereldrecord op de 1500 meter door een van die twee. Dan zal ik mijn schoenzolen wel op willen eten. Maar het is zoals het is, dan moet ik later maar wereldkampioen worden."