Na de prachtige triomf op de 1500 meter keek Van ’t Wout al vooruit naar de resterende wedstrijddagen. “Ik weet niet zo goed wat ik moet en kan verwachten van die laatste individuele race die er nog is. Ik voel me heel fit, de 500 ligt me maar is ook lastig. Het enige dat ik moet doen is zo hard rijden als ik kan en zien waar we stranden. D’r valt verder niets aan de doen. Tegelijkertijd heb ik mijn ogen vooral gericht op de mannenrelay wat voor ons, Nederland, een heel speciaal evenement is omdat we niet eerder een medaille op de Spelen hebben veroverd. Dus dat is een hoofddoel voor me”, aldus Jens, de eerste Europeaan bij de mannen met twee keer een individuele hoofdprijs tijdens de Winterspelen.
Dubbels zoals die van Van ’t Wout tijdens het olympisch shorttracktoernooi zijn een zeldzaamheid, maar eerder voorgekomen. Hyun-soo Ahn kreeg in Turijn (2006) goud omgehangen na de 1000 en 1500 meter, plus de relay voor de mannen van Korea. Hij won ook nog een bronzen plak op de 500 meter. Toen hij acht jaar later opnieuw op het ijs verscheen in Sochi, intussen genaturaliseerd tot Rus en met de naam Viktor An, knalde hij weer naar drie gouden schijven: 500, 1000 en op de aflossing. De 1500 meter leverde deze keer een bronzen medaille op.
Shorttrack is nog een jonge sport op de Spelen: pas na 1988 (die editie een demonstratiesport) werd de tak opgenomen in het olympisch programma en mochten de winnaars zich olympisch kampioen noemen. Dat is direct de reden dat er in de geschiedenis nog slechts een ‘dubbelaar’ meer is geweest. De Koreaan Jung-su Lee blonk uit op de 1000 en 1500 meter in Vancouver (2010), terwijl hij met zijn landgenoten ook beslag legde op de zilveren plak in de mannenrelay.
Bij de vrouwen is er eveneens een trio dat twee keer succesvol was op solo-onderdelen. In Salt Lake City racete de Chinese Yang Yang naar de overwinning op de 500 en 1000 meter. Vier jaar na dato kopieerde de Koreaanse Jin Sun-Yu die prestatie, door de titel te pakken op de 1000 en 1500 meter. En in Vancouver kraaide er wederom een Chinese twee keer victorie: Wang Meng zegevierde op de 500 en 1000 meter.
Liefst zeven vrouwelijke atleten slaagden erin hun titel op twee opeenvolgende Spelen te prolongeren, onder wie Suzanne Schulting die in 2018 en 2022 kampioen werd op de 1000 meter. De anderen: Cathy Turner (VS, 500 meter in 1992 en 1994), Wang Meng (Chi, 500 meter in 2006 en 2010), Arianna Fontana (Ita, 500 meter in 2018 en 2022), Chun Lee-Kyung (Kor, 1000 meter in 1994 en 1998), Yang Zhou (Chi, 1500 meter in 2010 en 2014) en Minjeong Choi (Kor, 1500 meter in 2018 en 2022). In het mannenveld is er een man die zichzelf opvolgde als kampioen: de Koreaan Kim Ki-Hoon was de beste op de 1000 meter in 1992 en 1994.
De aflossing voor vrouwen is echt een discipline waarop de Koreaanse ploeg patent heeft. Van de negen edities die er zijn verreden om het goud, wonnen de Aziaten zes keer. Nederland is evenwel de laatste winnaar, in Beijing en zal er woensdagavond alles aan doen om de heerschappij in stand te houden. Cijfers uit het verleden garanderen niets, maar dit feitje mag best als een ruggensteun beschouwd worden. Zowel in de finale van de World Tour in Gdansk als die in Dordrecht (beide in november 2025) ging het goud naar TeamNL.
