Een bonk vertrouwen, die Jenning de Boo in aanloop naar de 500 meter. “Ik ben hier in de beste vorm van het jaar. Technisch gaat het heel lekker. Als ik iets fout doe in de training en mijn coach aanwijzingen geeft, kan ik die gelijk toepassen. Zelfs in de week dat we hier in Milaan zitten boek ik nog progressie.”
De zilveren medaille op de 1000 meter heeft ook zeker bijgedragen aan dat goede gevoel. Vooral omdat de Nederlander 0,37 seconde sneller was na 600 meter dan zijn grootste concurrent Jordan Stolz. Maar had de Amerikaan toen het gaspedaal al helemaal open? “Als Jordan een snellere 600 meter had kunnen rijden, zoals hij eerder liet zien in Thialf, had hij dat wel gedaan. Ik denk overigens niet dat Jordan ervan geschrokken is. Hij is niet snel van slag. Hij schrikt pas als hij verslagen wordt.”
Slechts een keer lukte het de wereldkampioen van Hamar deze winter om een World Cup-zege op het kortste onderdeel te winnen. Dat doet niets af aan zijn verwachtingen. “Ik hoop weer een strakke 9,5 te openen en dan een snelle ronde te rijden, want daar moet ik het toch van hebben. Dan hoop ik dat het genoeg is voor goud.”
Femke Kok zal vanuit het olympisch dorp haar ploeggenoot aanmoedigen. “Ik kan niet rustig met de beentjes omhoog naar de wedstrijd kijken, het gaat heel spannend worden. Er zijn zoveel mannen die het kunnen, maar ik weet dat Jenning in vorm is en zich goed voelt. Na de 1000 meter is er een last van hem afgevallen en hij loopt vrolijk rond. Ik denk dat hij heel goed gaat zijn.”
Voor Kok breekt zondag het moment van de waarheid aan. Al negentien internationale wedstrijden op rij is zij ongeslagen en de twintigste lijkt in aantocht. Mocht de wereldkampioen van de afgelopen drie jaar slagen in haar missie, schrijft ze geschiedenis. Nooit kwam een Nederlandse vrouw verder dan het brons van Margot Boer in 2014.
Met uitspraken als ‘iedereen is supergoed’ en ‘de 500 meter is een heel moeilijke afstand, want alles moet kloppen’ probeert ze de verwachtingen nog te temperen, maar van binnen weet ze dat alles minder dan goud een teleurstelling zou zijn. “De druk vanuit mezelf is hoger dan die van buitenaf. Deze titel staat het hoogst op mijn lijstje. Ik kijk er heel erg naar uit, laat die 500 maar komen.”
Maandagavond heeft ze mogen proeven van het geweldige TeamNL Huis. In eerste instantie wilde ze afzeggen, maar haar coaches drongen erop aan dat ze wel zou gaan. “Zij zeiden: ‘Je leeft in het nu en weet niet wat er verder nog gebeurt. Misschien maak je dit nooit meer mee.’ Ik ben heel dankbaar dat ze me gepusht hebben, want het was fantastisch.”
