Terwijl op een drie meter breed scherm beelden van olympische shorttrackraces voorbijflitsen, druppelen de gasten deze vrijdagmiddag binnen. De hal van de nieuwe Skate-Tec-fabriek, aangekleed met kledingrekken vol custom schaatspakken en stellingen met schaatsijzers, vult zich langzaam met schaatsers, coaches en partners. Onder de genodigden zijn ook Jens en Melle van ’t Wout, die inmiddels zo’n vier jaar op Skate-Tec rijden en samen goed zijn voor vijf olympische medailles. “Ik heb het hier in januari al gezien, toen kreeg ik een tour. Maar het was een stuk minder vol dan nu”, zegt Melle.
Het pand is gloednieuw, maar de filosofie erachter niet. Aan de basis staan twee mensen die elkaar al meer dan 20 jaar aanvullen: Yanling Song en Johan Bennink. Eerder bouwden zij samen aan Maple en Evo Skates, merken die hun sporen verdienden in de schaatswereld en nu doorleven in Skate-Tec. Song richt zich op relaties en financiën, Bennink denkt in staal, techniek en eindeloze optimalisatie. Juist in hun verschillen, persoonlijk én zakelijk, schuilt de kracht van het merk.
“Dit gebouw staat voor vele jaren hard werken, passie voor het schaatsen en een reis die lang geleden is begonnen”, zegt Song in haar speech. “De afgelopen Olympische Spelen, waar 34 medailles werden behaald op ijzers van Skate-Tec, zijn een moment van trots voor ons.” Bennink vult haar aan vanuit zijn eigen perspectief: “Schaatsen betekent voor mij twee dingen: passie en technologie. Toen ik begon, wilde ik simpelweg betere schaatsen maken, zodat atleten het beste uit zichzelf kunnen halen. De resultaten, zoals op deze Spelen, maken elk uur van ontwikkeling en elk testrondje de moeite waard.”
In Wolvega wordt vanaf nu gewerkt aan het realiseren van meer van dit soort momenten. De fabriek, met een oppervlakte van 900 vierkante meter, is ingericht met machines, opslagruimtes en kantoorruimte, en biedt ruimte voor sporters en coaches om samen te komen. Het doel is helder: niet alleen de snelste schaatsen ter wereld ontwikkelen, maar ook bouwen aan een hechte community. Daarin is Song de verbindende kracht. Voor veel rijders is ze meer dan een leverancier; ze wordt zelfs 'auntie' genoemd, een bijnaam die haar betrokkenheid onderstreept. Niet voor niets spreekt ze zelf ook consequent over de Skate-Tec-family.
De broers Van ’t Wout voelen dat. “Johan en Yanling zijn de baas van het bedrijf”, zegt Jens, “maar als we iets nodig hebben, regelen zij het. Het gaat niet via allemaal andere mensen. De lijntjes zijn kort en dat maakt het inderdaad een soort schaatsfamilie.” Die Skate-Tec-familie komt ook samen aan de keukentafel. “We zijn wel eens bij Yanling thuis geweest”, zegt Melle. “Dan maakt ze dumplings, genoeg voor vier gezinnen. Echt niet normaal hoeveel.” Melle lacht. “En ze zijn zó lekker. Als je zegt dat je vol zit, komt er weer een nieuwe lading. Het is een heel fijne sfeer met hen.”
Terwijl de genodigden door de hal lopen, laat Bennink de machines zien en blijven schaatsers geboeid staan bij de stellingen vol materiaal. Maar hoe groot is de invloed van dat materiaal op de uiteindelijke prestatie? Volgens Song zit het antwoord in balans. “Een goede schaatser zonder goed mes wint niet, maar een goed mes zonder goede schaatser ook niet.”
De broers Van ’t Wout zijn het met haar eens, maar scherpen het aan vanuit hun eigen ervaring. “Als ik op een van mijn olympische ritten geen goed mes had gehad, was ik sowieso laatste geworden”, zegt Jens stellig. “Zonder goed mes kun je niks.” Melle knikt. “In shorttrack voel je alles. Wij gaan zo schuin door de bocht dat je te maken hebt met ijs dat afbreekt. Dan moet je spelen met de kromming van je ijzer. Je voelt het meteen als het niet klopt.”
Naast schaatsijzers ontwikkelt het Skate-Tec ook materiaal voor de schermsport. In een van de kamers op de tweede verdieping staat een schermopstelling, met twee bekabelde degens (de rechtvormige steekwapens). Na een korte uitleg van de Oekraïense schermcoach Pavlo Kirpulyanskyy, degentrainer in Den Haag, ontstaat er spontaan een demonstratie: Jens van ’t Wout en Zoë Deltrap trekken een schermpak aan. “Houd mijn wapen even vast”, zegt Jens tegen zijn broer terwijl hij zijn schermhelm opzet. Onder toeziend oog van zo’n twintig lachende en applaudisserende toeschouwers gaan ze het duel aan. Na afloop haalt Jens lachend zijn schouders op. “Ik lijk er geen talent voor te hebben, dus hou het wel bij schaatsen voor de komende vier jaar.”
De blik gaat alweer vooruit: voor Jens begint een nieuw olympisch hoofdstuk van vier jaar. Voor Skate-Tec is deze fabriek slechts een tussenstap richting grotere ambities. Op de langebaan dromen Bennink en Song van een 500 meter onder de 33 seconden, met 32,5 als ultiem richtpunt. Jens durft zich aan te sluiten met een ambitieuze missie op zijn discipline. “Ik wil heel graag het wereldrecord op de 1000 meter pakken”, zegt hij, doelend op de 1.20,875 van de Koreaan Dae-Heon Hwang. “Die tijd staat heel scherp. Ik ben er een halve seconde vanaf geweest. Dat klinkt als weinig, maar is heel veel. Dat wereldrecord aanscherpen is mijn doel voor aankomend seizoen.”
Zoals de broers van ’t Wout al aangaven: voor het behalen van hun doelen telt elk detail. Bij Skate-Tec ligt in ieder geval een stevig fundament, gebouwd op materiaal, betrokkenheid en… dumplings.
