Na de huldiging wordt Wabe de Rooij opgevangen door moeder Jacqueline en vader Ronald. Bloemen in de ene hand, schaatsen in de andere. ’’Ik ben supertrots! Wat een rit hè’’, zegt zijn moeder stralend. Maar ze had er niet altijd vertrouwen in. ’’Hij was de hele tijd aan het aanvallen terwijl er niet werd overgenomen. En toen die Ivar Immerzeel ontsnapte, ging Wabe er uit dat groepje achteraan. Ik dacht nog ‘jongen wat doe je nu?’. Maar het is geweldig knap wat hij heeft gedaan.’’
Zijn ouders konden in die laatste rondjes niet echt meer rustig kijken naar de verrichtingen van Wabe de Rooij. ’’Wat denk je? Ik was hartstikke onrustig. Maar dat het zo afloopt, maar het hartstikke leuk.’’
Niet alleen voor zijn ouders was de titel een verrassing, ook voor Wabe de Rooij zelf kwam die volledig onverwacht. ’’Ik voelde me miet supergoed’’, bekende de rijder uit Alphen aan den Rijn. ’’Niet fit, hoesten, beetje verkouden. Eerlijk gezegd was ik al blij geweest als ik de wedstrijd had kunnen uitrijden.’’
Het liep behoorlijk anders. Door zijn lage verwachtingen voelde De Rooij amper spanning, en met de vorm viel het uiteindelijk ook best mee. In de finale sloeg hij zijn slag. ’’Ik zag Ivar Immerzeel wegrijden en dacht ‘nu of nooit’. Op een sprint moest ik het sowieso niet laten aankomen, dan ben ik gezien. Ik had Immerzeel snel te pakken, die zat er helemaal doorheen. Vervolgens ging ik er vol overheen.’’
De reactie achter hem kwam pas laat, en buiten beeld van De Rooij. Het was Jordy van Workum die de achtervolging inzette en ook al snel de gesloopte Immerzeel opslokte. Maar zijn actie kwam te laat om echt succesvol te zijn. ’’Ik heb hem niet horen of zien komen, maar zag later op de video dat er nog maar een metertje of tien tussen zat. Dat is een beetje geluk hebben’’, verteld De Rooij. Van Workum pakte achter hem uiteindelijk de tweede plaats, Tom den Heijer eindigde als derde.
De Rooij kon het na afloop nog niet helemaal bevatten. Een superdag, stelde hij glunderend vast. En die was meer dan welkom in dit pechseizoen voor de 17-jarige Zuid-Hollander. ’’Eerst kreeg ik een ongeluk op het ijs. Schaats in mijn gezicht. Daarna een blessure aan mijn schenen. Ik heb misschien een paar wedstrijden lekker kunnen rijden, en dan gebeurt dit.’’
Langs de kant keek Henk Angenent goedkeurend toe. De Rooij zit in de opleidingsploeg van de Elfstedenwinnaar. ’’Ik sta nu achtste in het Zesbanentoernooi, maar ik hoop natuurlijk wel naar de Beloften te gaan. De marathon is fantastisch, ik wil niets liever.’’
Marathonschaatsen blijft zich ontwikkelen. De livestream van de wedstrijden in de KPN Marathon Cup maakt daar deel van uit. Wil je ook meer marathon live zien? Ga naar www.marathonschaatsen.com en steun de crowdfunding!