"Dat kwam echt super onverwacht. Voor mijn gevoel had ik het seizoen afgesloten en daar was ik ook wel blij mee. Ik zat redelijk aan het einde van mijn energievoorraad en verheugde me erop om lekker uit te kunnen rusten", zegt Vreugdenhil in gesprek met schaatsen.nl.
Die vermoeidheid maakte echter snel plaats voor blijdschap toen Vreugdenhil definitief te horen kreeg dat hij naar Inzell mocht. "Ik heb snel de knop omgedraaid. Qua motivatie was het geen probleem en ik weet wel wat ik kan, maar je wil wel je niveau halen en dat moet nog wel kunnen."
De overgang van de marathon naar de langebaan bleek geen onoverkomelijk probleem. "Ik heb me de laatste maanden natuurlijk alleen gefocust op natuurijs en dat vergt wel een ander soort voorbereiding. Dan is het afwachten of alles gaat kloppen. Ik merkte wel dat niet alles er was qua snelheid, maar misschien was dat ook wel een geluk bij een ongeluk. Ik kon een vlakke race rijden, terwijl anderen in het laatste gedeelte wegzakten."
Die vlakke race die eindigde in 6.24,90 bleek goed voor de eerste plaats in de B-groep. Vreugdenhil kon dan ook alleen maar tevreden zijn. "Ik heb naar behoren gereden en als je mijn tijd vergelijkt met die van de rijders in de A-groep heb ik me goed staande weten te houden. Dit was het hoogst haalbare", zegt de rijder die nu nog altijd niet weet of zijn seizoen er echt op zit.
"Ik heb me er nog niet echt in verdiept of ik nu de wereldbekerfinale mag rijden. Dat is afwachten, maar de kans is aanwezig", zegt Vreugdenhil die ook in Heerenveen kansen ziet. "Ik ben nu toch begonnen met de voorbereidingen op de 5 kilometer en heb daarbij ook nog wel het idee dat ik nog een stap kan maken."