"De tien kilometer was voor mij een klein vraagteken", vertelde Verweij. Hij had de langste afstand namelijk al twee jaar niet gereden. "Ik wilde zo lang mogelijk bij Blokhuijsen blijven."
Zich sparen met het oog op de Spelen, waar Verweij de 1000 en 1500 meter rijdt, was geen optie. "Nee, ik wilde de man met de hamer wel tegenkomen. En dat is gebeurd."
Terugkijkend moest Verweij constateren dat het kampioenschap hem vooral op de vijf kilometer door de vingers was geglipt. "Daar heb ik het laten liggen."
In Hamar ontbrak het Verweij aan echt goede vorm. Een verkoudheid vlak na het KNSB Kwalificatietoernooi liet zijn sporen na op het EK. "Ik merk dat ik mezelf nog steeds niet zo kan triggeren zoals ik dat wel aan het begin van het seizoen in Salt Lake City en Calgary kon. Nu loop ik te snotteren als een malle."
Ondanks de kleine fysieke ongemakken maakt Verweij zich geen zorgen over de Winterspelen, want de 1500 meter in Hamar verliep prima. Die won hij in 1.45,93. "Ik rijd hier een snellere 1500 meter dan in het begin van het seizoen op een laaglandbaan. Ik ben al met al tevreden."