“Ik kwam hier niet voor zilver, maar dit was het hoogst haalbare”, zegt Wüst, die Martina Sablikova voor zich moest dulden. “De koek is op. De tank is helemaal leeg.”
Het was niet alleen het WK Allround waar Wüst op doelde. Ze loopt al een tijdje op haar laatste benen. “Het was een lang en zwaar seizoen. Misschien heb ik te veel wedstrijden gereden. Ik had weinig tijd om te rusten of te trainen.”
Al voor de WK Afstanden merkte ze dat ze moe was. “Op de WK reed ik alles op karakter. Het was vechten naar de tweede plaatsen. Toen heb ik rust genomen en hoopte ik dat het nog goed zou komen.”
De oorzaak voor haar vermoeidheid ligt niet alleen in dit seizoen waarin ze bijna geen wedstrijd miste, maar ook nog in het olympisch seizoen. “Ik was in mei helemaal leeg. En ook in de zomer heb ik nog momenten gehad dat ik rust heb genomen omdat ik nog niet in orde was. Misschien is het na zo’n zomer niet handig om alles te rijden in de winter.”
Dat deed ze wel, want zo is de aard van het beestje, legde ze uit. Bovendien waren er in de maanden december en januari veel belangrijke wedstrijden en selectiemomenten. Daardoor ging ze voor het eerst in haar loopbaan in die maanden niet op trainingskamp. Dat werkte allemaal door in het slot van het seizoen. “Er was geen super-Ireen, daarvoor moet de batterij veel verder opgeladen worden.”
Ondanks dat benadrukt ze dat ze nog altijd goed gepresteerd heeft, deze winter. “Dit is zeker geen weggegooid seizoen. Ik ben Europees kampioen, twee keer tweede op de WK Afstanden en hier tweede van de wereld. Dat is een mooi rijtje.”
De vermoeidheid zit nu echter wel zo diep dat wat Wüst betreft het seizoen gedaan is. “Als het aan mij ligt, rijd ik de World Cup in Erfurt niet. Al moet ik dat natuurlijk nog wel met mijn ploeg bespreken”, zegt ze.
Wat wil ze dan wel nu het WK erop zit? “Een week lang slapen”, verzucht ze.