Twee jaar achtereen regeerde Bouw & Techniek op de ploegachtervolging. Zowel in 2014 als vorig jaar was de formatie te sterk voor de concurrentie. Dat de kampioen nu als grote favoriet aan de wedstrijd begon, was daarom niet meer dan logisch. Maar tot een nieuwe prolongatie kwam het niet. Van Werven zette de formatie van De Vries de voet dwars.
Met die twee ploegen kreeg de achtervolging wel de verwachte finale, maar op de steeds verder opwarmende Weissensee kreeg die eindstrijd wel een verrassend verloop. Terwijl de thermometer de acht graden aantikte en de bovenlaag van het ijs boterzacht werd, toonde Van Werven aan dat de ploeg op dit moment op veel vlakken ijzersterk is.
In de voorronde zette de formatie van coach Roy Boeve al de snelste tijd neer, waar Bouw & Techniek net iets achter bleef. Dat betekende inderdaad de gedroomde eindstrijd tussen de twee op papier sterkste ploegen. ’’Die eerste rit ging prima. Het ijs was ook goed, op een paar scheuren na’’, stelde Thom van Beek.
Dat laatste was een dik uur later wel anders. De oplopende temperatuur had z’n werk gedaan, constateerde Van Beek. ’’Het ijs was zo slecht. Gewoon één grote slushpuppy. Het was een ware strijd om overeind te blijven en heel bij de finish te komen.’’
Van Beek was eerlijk. ’’Het was gewoon rennen en daar ben ik niet zo goed in. Gary Hekman, Crispijn Ariëns en Rick Smit kunnen dat met hun achtergrond in inlineskaten wel, die korte en krachtige slagen. Ik heb vanuit de langebaan meer een lange slag en dat werkt niet zo goed. Maar de jongens hebben mij geholpen, en zo hebben we als collectief toch een mooie prestatie neergezet.’’
Van Werven was opnieuw sneller dan de rivaal en mocht zo de eindzege bijschrijven op de erelijst. ’’In het laatste jaar van de sponsor is dat natuurlijk mooi. Dat we de winnaar van de laatste twee jaar verslaan, maakt het nog beter. Weet je, zij hebben de tactiek bedacht met het duwen, die door veel ploegen is overgenomen. Wij deden dat bewust niet, vonden het gevaarlijk in verband met de scheuren. Leuk dat je daar dan toch resultaat mee boekt.’’
Bij de dames ging de eindzege naar de formatie van Palet Schilderwerken. Dat was toch wel een verrassende uitkomst, zeker omdat die ploeg slechts een tweetal op het ijs kon brengen, met Imke Vormeer en Ineke Dedden. Jade van der Molen zou de derde rijdster zijn, maar zij moest langs de kant blijven. ’’Je levert op deze hoogte een flinke inspanning en dat hakt er flink in. Jade was al niet helemaal fit en daarom bleef ze uit voorzorg langs de kant’’, vertelde Vormeer.
Het tweetal wist zich echter wel te plaatsen voor de finale, waarin niemand minder dan ‘zusterploeg’ MK Basics de tegenstander was. Die formatie zette de snelste tijd neer, maar Palet zat er maar viertiende achter. ’’Zo’n finale tegen elkaar is natuurlijk wel heel leuk’’, vond Dedden, die meteen frisse motivatie voelde. ’’We wilden dit natuurlijk absoluut niet verliezen.’’
In de finale maakten de twee teams er een spannende strijd van. ’’We hebben er allebei echt voor gereden. Aan cadeautjes doen we natuurlijk niet in zo’n wedstrijd. Zowel MK Basics als wij wilden graag winnen. Het was close. Het ene moment lagen zij voor, het andere moment wij. In de laatste ronde hebben we alles er nog uitgeperst, en dat bleek net voldoende. Dat was natuurlijk even hartstikke lekker.’’
%MCEPASTEBIN%