Ze kan er van genieten. Als ze de hoteldeur uitstapt staat ze gelijk in het bruisende stadscentrum. "Een beetje leven in de brouwerij", lacht Van Ruijven, die wel houdt van een drankje doen of even shoppen. Het mooie weer helpt ook mee. "Het is heerlijk buiten. Gister heb ik mijn t-shirt kunnen hardlopen."
In Montreal pakte Van Ruijven afgelopen weekeinde voor de tweede keer in haar carrière een klassering in de top acht bij een wereldbeker. Ze eindigde als achtste op de 1000 meter. Daarmee verliep de opening van het seizoen een stuk beter dan ze had verwacht. "Het liep niet lekker de afgelopen weken. Het lijkt alsof het in de wedstrijd meer op z'n plek valt dan in de trainingen", aldus Van Ruijven. "Ik dacht: zo moet het. Zo hoort het te voelen."
Van Ruijven veranderde deze zomer veel aan haar materiaal. De 22-jarige Naaldwijkse wil ook op dat vlak er het optimale uithalen. Het is een leerproces, want de afgelopen jaren waren haar schaatsen altijd hetzelfde afgesteld. "Ik wil weten wat een andere kromming doet of een vlakkere of een rondere ronding”, legt Van Ruijven uit. “Ik wil weten wat het beste bij mij past. Ik heb totaal andere dingen geprobeerd en eigenlijk alles wel veranderd. Van potjes met verschillende hoogtes tot andere ijzers."
Dat is misschien ook de reden waardoor Van Ruijven het lekkere ijsgevoel nog mist. "Je moet het de tijd geven om te wennen. Als je iets verandert voelt het niet altijd gelijk goed." Hoewel het schaatstechnisch niet liep, stond ze bij de eerste wereldbeker vol vertrouwen aan de start. "Als het wat minder gaat, dan wil ik die gedachtes niet de overhand laten nemen. Anders ga je dat ook uitstralen. Ik probeer mezelf voor iedere wedstrijd op nul te zetten."
Shorttrack staat centraal in het leven van Van Ruijven, die in Heerenveen vlak naast Thialf in een klein flatje woont. Het is vooral eten, slapen en trainen. Toch probeert ze ook de tijd te vinden voor haar studie rechten aan de Open Universiteit. "Twee dagen na de Invitation Cup had ik een tentamen. Tijdens ons trainingskamp in Calgary hoorde ik dat ik het had gehaald. Daar word ik vrolijk van. Mijn dag kon niet meer stuk."
Colleges of les volgt ze niet. Haar studie rechten is een volledige zelfstudie. "De tentamens plan je zelf in. Er is niemand die je achter de broek zit. Ik vind het jammer dat ik niet naar colleges kan. Het is wel eens lekker om met studiegenoten te praten. Daar leer je soms meer van."
Het is een concessie die ze moet doen om te kunnen leven voor het schaatsen. Zelfstudie past beter rond haar schaatstrainingen. Het studeren gaat ook langzamer dan bij de gemiddelde student. "Ik zit eigenlijk elke dag wel even aan school, maar tijdens wedstrijden staat mijn hoofd er soms niet naar. Ik moet het alleen niet de volle twee weken tijdens de wereldbekers laten liggen, want dan is het lastig om het weer op te pakken."
Voor hobby’s heeft Van Ruijven geen tijd. Liever reist ze in haar spaarzame vrije momenten af naar het westen om familie en vrienden te ontmoeten. Al komt ze daar zeker in de winter minder vaak aan toe als ze zou willen. Veel weekenden zijn bezet door wedstrijden of verblijf in het buitenland.
“Als ik het zwaar heb met trainen, dan is het fijn om een weekend in Heerenveen te blijven. Ik ben het inmiddels wel gewend dat ik niet bij verjaardagen kan zijn of een feestje omdat een vriendin haar bachelor heeft gehaald. Dan ga ik graag iets leuks met die persoon doen als ik wel de tijd heb.”
Nu Jorien ter Mors dit weekeinde in Toronto terugkeert op de shorttrackbaan, heeft Van Ruijven grootse plannen op de aflossing. Samen met Ter Mors werd ze al twee keer Europees kampioene op de aflossing. "Ik heb in mijn hoofd dat we een finale moeten pakken. Ik heb nog nooit een wereldbekermedaille gewonnen", zegt Van Ruijven, die daarbij het goud van 2013 uit Dresden even vergeet.
Ze kan er wel om lachen. "Die race heb ik uit mijn geheugen gewist. Het voelde niet als een overwinning met al die valpartijen en diskwalificaties van andere teams."