Voor voormalig Team PuurICT-BTZ-rijder Ineke Dedden is de overgang naar een leven zonder topsport positief verlopen. “Het is een ander leven, maar ook hartstikke leuk.” Van een identiteitscrisis na haar afscheid in maart 2024 was geen sprake. Dedden combineerde haar sportcarrière al jaren met een baan bij het Frisius MC in Heerenveen. Bovendien speelde haar kinderwens een belangrijke rol. “Als vrouw in de sport is dat toch anders dan als man. Dan kies je daarvoor.”
Niet lang na haar afscheid raakte Dedden zwanger. Hoewel de zwangerschap zonder grote problemen verliep, moest ze wennen aan de lichamelijke veranderingen. “Op het einde zat ik al te hijgen als ik de trap opliep.” Hardlopen lukte niet meer en bij het fietsen zat haar buik in de weg. Na 36 weken werd haar dochter geboren. “Ik vond zwanger zijn geen ramp, maar het was niet per se wat ik het leukst vond.”
Een terugkeer naar de topsport overwoog Dedden niet. Wel bewondert ze moeders die topsport combineren met een gezin, zoals Francesca Lollobrigida. “Hoe ze dat doet, heb ik veel bewondering voor.”
Waar sommige topsporters na hun afscheid bewust aftrainen, koos Dedden voor een andere aanpak. “Elk jaar had ik na het seizoen een rustperiode. Die heb ik aangehouden, alleen begon ik daarna niet opnieuw met trainen volgens een schema.” In plaats daarvan liet ze haar gevoel bepalen wanneer ze ging sporten. “Als het mooi weer was of anderen gingen fietsen, dan deed ik mee.”
Helemaal stilzitten bleek geen optie. “Het sporten zit toch in je. Je doet het ook omdat je er plezier aan beleeft en omdat het een fijn gevoel geeft.” Soms merkte ze dat haar lichaam nog om beweging vroeg. “Dan werd ik een beetje chagrijnig. Je weet dat je kunt sporten, maar je doet het niet omdat je gestopt bent. Terwijl je lichaam het eigenlijk wel graag wil. Dat is een tegenstrijdig gevoel.”
Fysieke klachten door het stoppen had ze niet. Wel veranderde haar voedingspatroon. “Je hoeft niet meer zoveel te eten als voorheen. Toen was het allemaal wat gestructureerder. Nu laat ik dat wat meer los.” De aandacht voor gezonde voeding is gebleven. Dedden bleef vertrouwd met haar oude sporten: hardlopen, wielrennen en uiteindelijk ook weer schaatsen.
Hoewel Dedden aanvankelijk weinig behoefte had om opnieuw de schaatsen onder te binden, begon het ijs na verloop van tijd toch weer te trekken. “In het begin wist ik niet of schaatsen bij een club me voldoening zou geven. Dat was zoeken en wennen. Je oude niveau en conditie krijg je nooit meer terug. Je moet accepteren hoe het nu gaat en dat dit ook goed is. Dat lekkere, makkelijke schaatsen heb je niet zomaar weer.”
Inmiddels heeft ze haar draai gevonden. Vorig seizoen stond ze alweer op het ijs en ook dit seizoen heeft ze haar eerste rondjes op Thialf gemaakt. Dankzij een flexibel abonnement schaatst ze wanneer het uitkomt. Regelmatig sluit ze op donderdagavond aan bij HCH, met oud-schaatsers Merel Bosma, Carla Ketellapper-Zielman en Yvonne Nauta.
Dedden werkt 28 uur per week op een afdeling voor onder meer chirurgie, urologie en orthopedie in het Frisius MC in Heerenveen. Door onregelmatige diensten is elke week anders. Vrije dagen besteedt ze aan haar dochter, weekenden aan haar vriend. Wat ze mist? Vooral haar vroegere fitheid. “Elke dag trainen, werken en alles eromheen. Het is een mooie tijd geweest.”
Hetgeen ze niet mist? “Fietsen in de regen, maar achteraf had je altijd een voldaan gevoel. Alleen dat schoonmaken van de fiets en het schaatsen slijpen waren niet mijn hobby.” Grote sportieve doelen hebben plaatsgemaakt voor kleinere, persoonlijke mijlpalen. “Ik kan niet zeggen dat ik nu per se doelen heb. Eerst maar het gezinsleven op orde hebben. Dat is soms ook een uitdaging.” De voldoening zit tegenwoordig ergens anders. “Ik leef meer toe naar de hoogtepunten van onze dochter. En ik heb meer tijd voor de mensen die me dierbaar zijn. Daar haal ik nu energie uit.”
Voor schaatsers die twijfelen over hun topsportafscheid heeft Dedden een eenvoudige boodschap: zolang je plezier hebt en het kunt opbrengen, waarom zou je stoppen? En wanneer het eenmaal zover is, hoeft niets geforceerd te worden. “Gooi eerst alles aan de kant. Dan komt vanzelf het moment dat je denkt: ik probeer het weer eens. Je merkt vanzelf wanneer je lichaam weer behoefte heeft aan beweging.”
Dedden heeft die balans inmiddels gevonden. Niet langer trainen voor de volgende wedstrijd, maar bewegen omdat ze er zin in heeft. En genieten van een leven waarin de mooiste momenten zich niet meer noodzakelijkerwijs op het ijs afspelen.
