Van Kerkhof is blij met haar startplek op het WK. Eerder dit seizoen wist ze zich niet te kwalificeren voor het individuele toernooi in Rusland. Het was de eerste keer, na vijf EK-starts op rij. “Mijn doel was medailles in Sotsji en ineens had ik daar geen kans meer op”, kijkt Van Kerkhof terug.
“Tijdens de training in de week voor het EK reed ik harder dan ooit, maar ik was gewoon te laat. Het voelt als een overwinning dat ik de WK mag rijden”, aldus Van Kerkhof, die door een sleutelbeenbreuk aan het einde van de zomer een trainingsachterstand opliep. De Zoetermeerse reisde alleen naar Sotsji af voor de relay. Met het team pakte ze haar vijfde Europese titel. “De manier waarop we dat deden was mooi, we hadden zo’n overmacht.”
In tegenstelling tot Van Kerkhof koos Jorien ter Mors ervoor om te bedanken voor een plek in de aflossingsploeg in Seoul, nadat ze door de selectiecommissie niet werd aangewezen voor het individuele toernooi. Van Kerkhof vindt dat jammer. “Ik dacht wel even: bij het EK was ik er toch ook? Voor mij is shorttrack alles en een relaymedaille is mij misschien wel meer waard dan een individuele.”
In plaats van twee weken langer in Seoul te blijven, reisde Ter Mors na de WK sprint naar huis en zal ze aan de start verschijnen van de wereldbekerfinale in Thialf. Het afhaken van Ter Mors is een nadeel voor haar ploeggenotes. “Het is zonde. Jorien rijdt hard en stabiel. Ze houdt het lang vol en kan veel snelheid meegeven in de duw”, aldus Van Kerkhof. “Een wereldtitel, hoe gaaf is dat? Die kans ga je niet heel vaak krijgen.”
“Ik vind het lastig, maar ik probeer het wel te begrijpen”, vervolgt de 25-jarige shorttrackster. “Je kan er ook in de halve finale uitliggen. Met langebaan heb je veel meer zekerheid. Maar als we nooit samen schaatsen wordt het ook moeilijker. Je hebt ervaring en vertrouwen nodig met dit team.”
Te lang erbij stil staan wil Van Kerkhof niet. “Ik kan er om gaan treuren, maar ik kan ook naar de kansen van dit team kijken.” Want met deze ploeg (Suzanne Schulting, Rianne de Vries en Lara van Ruijven) won Van Kerkhof bij de wereldbeker in Sjanghai een bronzen medaille en dat acht de Zoetermeerse ook mogelijk in Seoul.
Nederland treft in de halve eindstrijd de ploegen van China, Canada en Frankrijk voor een plek in de finale. “Dat wordt een lastige race. Ik denk niet dat de Canadezen en Chinezen ons eraf kunnen rijden, dus het gaat aankomen op de laatste twee rondes.” En als ze eenmaal in de finale staat, dan wil Van Kerkhof meer. “Dan wil ik op het ijs kunnen blijven voor die plak. Het is heel naar om als vierde van de baan te stappen, weet ik uit ervaring.”
Van Kerkhof kijkt uit naar het toernooi in het shorttrackgekke land. “De vorige keer in Seoul was het behoorlijk druk. Maar ik denk dat Ahoy volgende jaar nog vetter wordt dan dit”, lacht Van Kerkhof. “Het zou mooi zijn om de Koreanen te verslaan.”
In het individuele toernooi ligt voor haar de nadruk op de 500 meter. “Op die afstand heb ik dit jaar een A-finale gereden, dus het zou mooi zijn als er nog één bij komt. Niemand rijdt mij los. Als ik er slim achter zit, dan wordt het voor anderen ook lastig om mij op hoge snelheid in te halen.”
Ook de andere afstanden zijn belangrijk, want de Nederlandse ploeg zou volgend jaar bij het WK in Rotterdam graag drie startbewijzen hebben voor de vrouwen. Om die te verdienen is een klassering bij de top acht en een tweede schaatser in de top zestien noodzakelijk. “Suzanne (Schulting, red.) en ik zullen aan de bak moeten, maar ik denk dat het mogelijk is”, stelt Van Kerkhof. “Maar met dat doel ga ik niet de wedstrijd in. Als ik te veel met het resultaat bezig ben, dan schaats ik minder.”