In de reglementen staat dat de officials de rijders terug kunnen fluiten wanneer er voor het vierde blokje gevallen wordt en dat was volgens Van der Wart het geval.
"Ik kon er echt niets aan doen", verontschuldigde Van der Wart zich na afloop. "Voor mijn gevoel had het afgefloten moeten worden. Dat schoot ook nog wel door me heen."
"De eerste paar rondes daarna moest ik inkomen. Het voelde alsof mijn schaatsen achterstevoren onder mijn benen stonden. Daarna kwam ik in het ritme en kon ik alles geven, maar het blijkt niet genoeg te zijn."
Het team had al heel lang de zinnen gezet op deze wedstrijd in Sotsji. "We hadden een droom met zijn vieren die acht jaar geleden is begonnen. In 2010 hebben we de Spelen niet gehaald en nu wilden we de ultieme revanche."
Daan Breeuwsma moest net als Van der Wart vechten tegen zijn tranen. De voorbereiding van de Fries op de Spelen werd wreed verstoord door een virusinfectie en uitgerekend hij moest de laatste rondes rijden en China laten passeren in de strijd om het brons.
"Door die val was alles anders en dan moet ik de laatste twee rondes rijden. Dat is het domste wat we kunnen doen. Ik ben wel goed, maar zeven keer plankgas rijden kan ik nu gewoon nog niet. Na dat virus ben ik nog niet goed genoeg."
"We hadden beter Sjinkie Knegt de laatste vier rondes kunnen laten rijden en dat zei ik ook nog, maar het moest wel. Het was allemaal klote. De hele moraal was er gelijk uit na die val. We proberen het nog, maar dan valt alles precies verkeerd. Dat kan er ook nog wel bij na dat virus. Nog een klap. Ik kan het niet geloven."
Van der Wart ging eerder op de dag ook al onderuit op de 500 meter. "Maar ik had de knop omgezet en dan gaat het vervolgens mis in de eerste bocht van de relay. Ik vind het niet erg om vierde te worden als we er echt af worden gereden. Nu hebben we niet laten zien hoe goed we zijn en daar baal ik het meeste van. Dit is de ultieme deceptie."
De Spelen van Vancouver liepen de shorttrackers vier jaar geleden al mis door een val. "Maar een val in de eerste bocht van de relay is volgens mij nog nooit voorgekomen. De starter is leidend en wie weet heeft hij wel afgefloten, maar hoorden wij het niet door het geluid. Nee, dat zal wel niet. Wat ik nu ga doen? Ik ga voorlopig wel even weg van deze ijsbaan."
Breeuwsma had nog even de hoop dat uiteindelijke winnaar Rusland en de Verenigde Staten, die zilver pakten, rustig aan zouden beginnen. "Maar die landen zijn ook niet gek, het zijn geen koekenbakkers. Die weten dat we gevaarlijk zijn en gaan gelijk vol gas. Dan helpen we die Chinezen ook nog aan het brons. Ik had er alles van verwacht, behalve dit."
"We hadden er zoveel vertrouwen in, maar het maakt geen zak uit. We hebben niks. Als alles klopt, hadden we goud kunnen pakken en als we iets minder waren een plak en konden we nog tevreden terugkijken. Nu is het allemaal waardeloos. We geven het zo weg. Al het werk voor niks, zo voelt het. Dit is gewoon een heel harde knal, plat in het gezicht."