Natuurlijk zat er bij Foske Tamar van der Wal nog altijd een beetje dubbel gevoel in de weg. Vrijwel alles won ze dit seizoen, maar in die ene wedstrijd waarin het er echt om ging greep ze mis. Op het NK moest ze immers Mariska Huisman laten voorgaan, en zelfs ook nog Bianca Roosenboom, en dat deed pijn.
"Absoluut", bekende de rijdster van Okkinga Communicatie. "Als je zo veel wedstrijden wint, hoop je dat het ook op een NK lukt. Maar het ligt nu eenmaal dicht bij elkaar, en het kan altijd even misgaan. Dat gebeurde in Thialf. En daar baalde ik echt enorm van. Maar ik besefte ook al snel dat ik het niet kon veranderen, ik moest het doen met die derde plek, moest daarna weer verder."
In Enschede pakte ze op indrukwekkende wijze de draad weer op. Van der Wal won niet alleen, maar drukte ook een stempel op de wedstrijd. Ze toonde andermaal aan veel meer te kunnen dan sprinten alleen, en zo voelde ze dat zelf ook. "Het was een lekkere wedstrijd. Ik voelde me goed. Sterk. En het voelde goed dat ook te kunnen laten zien. Aanvallend rijden is mooi, maar je moet er wel de vorm voor hebben."
En die heeft Van der Wal. Zeker de laatste weken. "Klopt. Ik voel mezelf nu tijdens het seizoen sterker worden, merk dat ik haast met de week meer vermogen krijg. Da’s prettig, want daardoor kan ik me bezighouden met aanvallen. Demarreren, mee in kopgroepjes; alles wat marathonschaatsen zo leuk maakt."
Het was daarom niet verwonderlijk dat Van der Wal bij vrijwel elke ontsnapping betrokken was. Alleen lukte het nimmer daadwerkelijk uit de greep van het peloton te raken, al had het er één keer alle schijn van. Twaalf sterke vrouwen waren op avontuur en leken de rest kwijt te zijn. Lillian van Haaster en Elma de Vries maakten nog de oversteek, maar constateerden al snel dat het ontbrak aan de wil om samen te werken. Daardoor kwam het peloton uiteindelijk toch weer terug, en draaide het opnieuw uit op een sprint.
Daarin was Van der Wal onaantastbaar. Bij het uitkomen van de laatste bocht was de marge al zo groot dat de rest mocht sprinten om plaats twee. Die belandde bij Mariska Huisman, en zo was de rangorde van de weken voor het NK ongeveer hersteld. "Tja, nu lukte het weer wel. En heel goed zelfs", sprak Van der Wal met nog altijd een zweem van teleurstelling. "Maar het is wel een zege die heel prettig is."