Het was een ouderwets allround schaatsgevecht, dat Van der Plaats uitvocht met Boucher. De Utrechter opende het WK met een zwakke 500 meter (in 43,73), waarin hij 1,6 seconden verloor op de Canadees. “Een grote teleurstelling”, vertelt Van der Plaats, videobellend vanuit Inzell kort voor zijn terugreis naar Nederland. “Maar die heb ik snel omgebogen in een goede agressie voor de 1500 meter.”
Die schaatsmijl ging uitstekend, in 2.11,70. “Daar pakte ik 2,7 seconde op Boucher. Ik had hem na 1100 zien instorten, dus dat bood perspectief voor de afsluitende 3000 meter.” Eerst moest op zaterdag nog de 1000 meter worden afgewerkt in de Max Aicher Arena. Daarin hield Van der Plaats de schade beperkt: een halve seconde verlies. “Ik reed 1.24,57, voor mij een persoonlijk record bij de masters, daar was ik dik tevreden mee.”
Op de slotafstand moest het gebeuren in een rechtstreeks duel. “Ik moest 5,7 seconden goedmaken, maar had geen idee op welke tijd ik weg moest gaan. Het was mijn eerste drie kilometer van dit seizoen.” Na drie ronden plaatste de Nederlander een versnelling. “Ik pakte meteen drie seconden, toen ben ik maar doorgegaan. Uiteindelijk versloeg ik hem met ruim zestien seconden: 4.48 tegen 5.04. De titel was binnen!” Van der Plaats is uiteraard blij met deze wereldtitel. “Dat je dan een olympisch kampioen naast je op het podium hebt staan, maakt het extra mooi.”
Gaétan Boucher (67) was een wereldtopper in de jaren 80, die zijn hoogtepunt beleefde op de Winterspelen van Sarajevo, waar hij tweemaal olympisch goud won (op de 1000 en 1500 meter). Hij keerde enkele jaren geleden terug in de schaatswereld, toen het WK Masters op de naar hem vernoemde ijsbaan in Quebec werd verreden. Vorige week was hij in zijn categorie M65 nog de beste bij de WK Sprint in Innsbruck, net voor Van der Plaats. In Inzell waren de rollen dus omgedraaid.
Chris van der Plaats was in de jaren 80 een talentvol langebaanschaatser, die als jeugdlid van de IJsclub Eindhoven ‘werd opgepikt door het gewest’. Daar kreeg hij training van de legendarische oud-bondscoach Leen Pfrommer. Zijn beste prestatie? "Een tweede plek op de 500 meter bij een NK Junioren A. Daar eindigde ik achter Geert Kuiper.” Toen hij 22 was en het tijd werd voor een maatschappelijke loopbaan, zette Van der Plaats een punt achter het schaatsen. “Toen heb ik twintig jaar nauwelijks gesport.”
Als veertiger begon hij weer met hardlopen en wielrennen. Net verhuisd vanuit Brabant naar Utrecht zocht hij in ruim tien jaar terug een toerfietsclubje om zich bij aan te sluiten. “Tijdens een housewarming party zei een buurman: maar ik ken jou nog van de ijsbaan in Eindhoven. Heb je geen zin om weer te gaan schaatsen? Zo ben ik in 2015 weer begonnen.” Hij is nu lid van Het Biltsche Meertje, traint op De Vechtsebanen, en pakt zijn wedstrijden mee in het mastercircuit.
Sinds 1 januari, toen hij afscheid nam van zijn werkgever Nokia, mag Van der Plaats zich pensionado noemen. Daarmee heeft hij alle tijd van de wereld voor het schaatsen. “Bij mijn afscheid heb ik tegen collega’s gezegd: nu word ik professioneel sporter.” Dat was natuurlijk met een glimlach, maar hij trekt wel vijf keer in de week zijn sportkleding aan, met ‘s winters drie schaatstrainingen per week.
In april wordt Van der Plaats 65 jaar, wat betekent dat hij dit hele seizoen in de categorie M65 mag uitkomen. “Dit was voor mij het moment om toe te slaan. Ik had gepland om goed te zijn bij dit WK, dus het voelt wel als een bekroning.” Hij voegt er meteen aan toe dat zo’n wereldtitel bij de masters ‘niet superbijzonder’ is. “Het is een smalle sport.” Toch had hij in zijn categorie wel af te rekenen met zestien concurrenten uit acht landen, onder wie dus die ene olympisch kampioen uit Canada.
“We hebben gisteravond nog gezellig gekletst. Volgend jaar is het WK Sprint in Gothenburg en ik heb Boucher gevraagd of hij daar ook heen komt. Maar dat is ie niet van plan. Hij zei: we zien elkaar weer in de categorie M70.” Als het aan Van der Plaats ligt, komt dat er ook van. “Schaatsen is een sport die je tot hoge leeftijd kunt doen, zonder al te veel pijntjes. Deze wereldtitel smaakt naar meer, ik ben van plan om nog wel wat jaren door te gaan."
Oogst in Inzell: 17 wereldtitels, vijf clean sweeps
De Nederlandse masters evenaarden bij het WK Masters Allround in Inzell de medaille-oogst van een week daarvoor bij het WK Sprint in Innsbruck: 38 stuks. Nu waren er liefst 17 goud van kleur (vorige week 12). In vijf leeftijdscategorieën (vorige week vier) behaalden de Nederlandse schaatsers een clean sweep.
Was het aantal wereldkampioen in Innsbruck nog eerlijk verdeeld tussen de mannen en vrouwen, nu veroverden tien mannen een wereldtitel en zeven vrouwen. Het WK voor masters is bestemd voor schaatsers van 30 jaar en ouder. Klassementen over 500, 1000, 1500 en 3000/5000 meter worden opgemaakt per leeftijdscategorie van vijf jaar.
Aan dit WK in Inzell deden 220 schaatsers uit 20 landen mee, dat laatste was een record. Opvallend was dat de strijd om de wereldtitels in veel categorieën spannend bleef tot en met de slotafstand. Veel klassementen werden nog omgegooid. Bij de Vrouwen-45 versloeg Imme Kampen haar concurrent Janette de Groot uiteindelijk met slechts 0,058 verschil in punten.
De kersverse wereldkampioenen uit Nederland zijn bij de vrouwen: Emma Hulshof (categorie 30, uit Nijmegen), Claudia Henckel* (35, Enschede), Mijke Anne Kanneworff* (40, Den Haag), Imme Kampen (45, Zuidoost Beemster), Chantal Herms (50, Deventer), Gerdien Verweij* (60, Ameide) en Lettie Zwanenburg* (65, Snelrewaard).
Bij de mannen werden wereldkampioen: Wessel Wijnja (categorie 30, Joure), André Los (35, Westbroek), Jochem Uithoven (40, Andel), Johannes de Groot (45, Jubbega), Arjan Elferink* (50, Veenhuizen), Johan Boonstra (60, Gasteren), Chris van der Plaats (65, Utrecht), Victor van den Hoff* (70, Velserbroek), Jan Boelen (80, Hardegarijp) en Klaas Hulst* (85, Veeningen), die wederom als enige deelnemer in zijn categorie uitkwam.
De met een * aangemerkte rijders, wonnen vorige week ook een gouden medaille bij de WK Sprint.
