Ruud Bakker van Kleintje Pils zit met de grote trom bij de nooduitgang
Ritsma, die zijn provinciegenoot Ids Postma net voor bleef, had een zomer eerder zijn kont tegen de krib gegooid, gebroken met de KNSB en was met Sanex als sponsor een eigen team begonnen. Kortman Intradal investeerde een kleine twee miljoen gulden in de Ritsma-campagne, waarvan de wereldkampioen zelf vijf ton opstreek.
Schaatsprofessional of niet: het schaatspubliek maakte het niets uit. Inzell was sowieso altijd een oord waar de Nederlandse supporter graag naar toe ging. Logisch dus dat het Ludwig Schwabl Stadion tijdens het WK allround afgeladen vol zat met ’Holländer’.
Om de sfeer net dat beetje extra te geven, had het organisatiecomité Kleintje Pils naar Zuid-Beieren laten overkomen. Het bekendste dweilorkest van ons land is sinds de oprichting in 1975 muzikaal aanvoerder van het Oranjelegioen bij Europese en wereldkampioenschappen schaatsen en Olympische Winterspelen. De plaatsen waar Ruud Bakker en zijn mannen de feestvreugde met hun muziek opluisterden zijn inmiddels niet te tellen.
Ik was dat jaar voor één weekend reisleider bij het Hoorns Passage Bureau en had in die hoedanigheid een bus vol trouwe schaatssupporters onder mijn hoede. Het was drie dagen feest, tijdens de wedstrijden en dankzij Kleintje Pils ook in de dweilpauzes.
Uitgelaten zochten de fans na de huldiging de bus op. We hadden een chartervlucht en moesten in rap tempo naar de luchthaven van Salzburg om het Martinair-toestel te halen. Met een wereld- en een vicewereldkampioen bij de heren zat de stemming er goed in. Het ene feestlied na het andere schalde door de bus. De buschauffeur liet zich gelukkig niet gek maken en zette ons op tijd af bij de luchthaven, waar iedereen moe maar voldaan het vliegtuig in dook.
Het beloofde een aangename vlucht te worden. Zeker toen ook de elf mannen van Kleintje Pils verschenen. We waren amper opgestegen of het feestgezang werd ingezet. Tot verbazing van iedereen pakte Kleintje Pils de muziekinstrumenten uit de handbagage en begon vrolijk mee te doen. Wat bleek, Martin Schröder, oprichter en eigenaar van Martinair was aan boord en had zijn fiat gegeven voor een exclusief luchtconcert.
En zo zat Ruud Bakker met zijn trom bij de nooduitgang, liepen de bandleden met schuiftrompet door het gangpad, en zong iedereen uit volle borst mee. Dat het Sassenheimse dweilorkest altijd de juiste snaar weet te raken merkten we bij het liedje “van voor naar achter van links naar rechts”. Hielden de piloten zich bij “van voor naar achter” nog in, bij “van links naar rechts” maakte het Martinair dito bewegingen. De MA0102 werd daarmee een vlucht om nooit te vergeten.
Huub Snoep is hoofdredacteur van het magazine SchaatsSport